با سلام خدمت دوستان و دوستاران تاریخ
بخش دوم نقد بر قسمت دوم میز گردی با عنوان ذوالقرنین را با نام و یاد خدای بزرگ آغاز می کنیم . اما اگر بخش نخست این میز گرد را مطالعه ننموده اید ، خواهشا از طریق لینک زیر اول آن را مطالعه نمایید و سپس بخش دوم را مورد بررسی و مطالعه قرار دهید.

برای رفتن به بخش نخست نقد ، کلیک کنید.

اما بخش دوم
***


یک تناقض : در میزگرد قبلی سر احمد خان ، نظریه ی ذوالقرنین و چین هی شوان مطرح شده ولی در اینجا کوروش کبیر.( اینبار دیگر قضاوت با خودتان)
اما بنده طی مطالعات متوجه شدم که سر احمد خان نظریه ی پادشاه چینی را مطرح مرده ، کمتر به کوروش کبیر پرداخته . البته در برخی منابع هم آمده که ایشان اولین فردی بودند که کوروش کبیر را مطرح کرده اند ( اما قول اول مشهور تر است).نکته ی بعد باز هم کوته نگاهی به اطراف است . چون سر را ملکه ی انگلیس به احمد خان داده ، پس تمامی حرف های او انگلیسی صفت و غیر منطقی می باشد.(!)
اما باز هم زیرکانه این شخص خود را کارشناس تاریخ معرفی می کند ، یعنی نظرات وی کاملا کارشناسی شده و درست است . در عین این همه توهین که به مفسران بزرگ و بزرگوار نمودند ، ادعا دارند که سر رشته ای از تفسیر ندارند (!).
این کارشناس (!) در برسی شخصیت کوروش کبیر از باستان‌شناسانی مثل «گیریشمن» و «رابینسون» بهره می گیرد . برای من جالب است که این آقا چرا از هرودت ، گزنفون و کتزیاس استفاده نکرده؟؟؟یا نخواسته استفاده کنه؟؟؟ دقت کنید باز هم به صورت زیرکانه از آژی دهاک دفاع شده . او می گوید که آژی دهاک با کوروش کبیر مهربان بوده اما کوروش کبیر او را به قتل رسانده. اما او که به ظاهر محقق تارخی می باشد ( یا خود را این گونه معرفی کرده ) کمی با مطالعه ی بیشتر به این مطالب می رسید :
« هرودوت می‌گوید که پارسیان از او (کوروش کبیر) چونان یک پدر سخن می‌گفتند، زیرا وی مهربان بود و از آنچه برای ایرانیان نیکو بود، کوتاهی نمی‌کرد.
( کوک، تاریخ ایران کمبریج، ۲۵۱. )
داندامایف می‌گوید «کوروش محبوبترین شاه پارس و بنیانگذار یک امپراتوری جهانی بود . »
(داندامایف، تاریخ سیاسی هخامنشیان، ۹۲.)
گزنفون در کورش‌نامه او را حکمرانی آرمانی و ایده‌آل توصیف می‌کند.
(Dandamayev, Cyrus II The Great, 516-521.)
والتر هینتس، می‌گوید: «کوروش سه امپراتوری را ساقط کرده بود: ماد، لیدیه و بابل. آیندگان فراموش نکردند که کوروش هیچ‌کدام از سه فرمانروا، نه آستیاگ، نه کرزوس و نه نبونعید را نکشت، بلکه به تبعید آن‌ها بسنده کرد و حتی برای آن‌ها زندگی شاهانه‌ای فراهم آورد. این رفتار در جهان باستان بی‌سابقه بود و تا زمان کوروش هرگز اتفاق نیفتاده بود».
(هینتس، داریوش و ایرانیان، ۱۰۵.)
اوریل رپپورت می‌گوید: «فتوحات کوروش مولد پهناورترین امپراتوری بود که تا به الان شناخته شده‌است.»
(Rappaport, CYRUS, 350.)

به گفته هرودوت کوروش به ایشتوویگو آسیبی وارد نیاورد و او را نزد خود نگه داشت. کوروش به این شیوه در ۵۴۶ پادشاهی ماد و ایران را به دست گرفت و خود را پادشاه ایران اعلام نمود.کوروش پس از آنکه ماد و پارس را متحد کرد و خود را شاه ماد و پارس نامید، در حالیکه بابل به او خیانت کرده بود، خردمندانه از قارون، شاه لیدی خواست تا حکومت او را به رسمیت بشناسد و در عوض کوروش نیز سلطنت او را بر لیدی قبول نماید. اما قارون (کرزوس) در کمال کم خردی به جای قبول این پیشنهاد به فکر گسترش مرزهای کشور خود افتاد و به این خاطر با شتاب سپاهیانش را از رود هالسی (قزل‌ایرماق امروزی در کشور ترکیه) که مرز کشوری وی و ماد بود گذراند و کوروش هم با دیدن این حرکت خصمانه، از همدان به سوی لیدی حرکت کرد و دژسارد که آن را تسخیر ناپذیر می‌پنداشتند، با صعود تعدادی از سربازان ایرانی از دیواره‌های آن سقوط کرد و قارون (کروزوس)، شاه لیدی به اسارت ایرانیان درآمد و کوروش مرز کشور خود را به دریای روم و همسایگی یونانیان رسانید. نکته قابل توجه رفتار کوروش پس ازشکست قارون است. کوروش، شاه شکست خورده لیدی را نکشت و تحقیر ننمود، بلکه تا پایان عمر تحت حمایت کوروش زندگی کرد و مردم سارد علی رغم آن که حدود سه ماه لشکریان کوروش را در شرایط جنگی و در حالت محاصره شهر خود معطل کرده بودند، مشمول عفو شدند.»

متاسفانه باز هم به طور زیرکانه ای حرف می خواهند حرف خود را بر کرسی نشانند . دقت کنید که ایشان چندین بار دعوت به تحدی(!) در مورد کوروش کبیر می کنند. هر خواننده ای با اولین بار خواندن ، احتمال این را می دهد که مطلبی نقیض این که ایشون فرمودند وجود ندارد.( باز هم متاسفم.)در ضمن به اسامی پرده ها هم گوشه نظری داشته باشید.
در کمال بی اطلاعی نام پرده ی دوم را « از زیاده‌خواهی تا کشورگشایی » قرار می دهند. باز هم زیرکانه خواننده فریب عنوان را می خورد. اما در توضیح این متن ، اشاره ای خون و خون ریزی می باشد.


دوستان دقت کنید که زیرکانه عبارتی آمده که کوروش کبیر از عنوان 4 گوشه ی جهان یاد کرده. متاسفانه این جنابان فقط جلوی بینی خود را می بینند ، اگر این گذاره دروغ و یا قدرت طلبی باشد ، تکلیف حدیث زیر که به گامانم از حضرت امام صادق (ع) می باشد . ( فراموش کاری از بنده است.)
« دو پیامبر و دو مشرک بر دنیا حکومت کردند : ذوالقرنین و سلیمان(ع) و نمرود و فرعون » بحث بر روی ذوالقرنین بسیار است ، ما که روی حضرت سلیمان بحثی نداریم . ( شاید این بزرگواران داشته باشند!) در این حدیث کاملا و به وضوح آمده که حضرت سلیمان به 4 سوی عالم پادشاهی نموده اند. در حالی که بیشترین مصافت برای ایشان تا شهر استخر در ایران می باشد. این تناقض چه معنی می دهد ؟؟؟ آیا امام معصومی که این حدیث را نقل کرده اند دروغ گفته اند ؟؟؟ که باز هم تناقض دارد.
کوته نگری از اینجا معلوم می شود که 4 گوشه ی عالم واقعا و تحت الفظی معنا شود و به مفهوم آن ، یعنی سیطره بر بیشتر نقاط به حاشیه برود.
در ضمن ما می دانیم که حضرت سلیمان هم از خداوند متعال حکومت عظیمی می خواهد که تا کنون و پس از آن به کسی ندهد. آیا این هم از زیاده خواهی ایشان می باشد ( نعوذبلله) ؟؟؟( باز هم کوته نگری ، باعث زیر سوال رفتن میز گرد شد.)
در این متن کودکانه ، آمده که کوروش کبیر با خون و خون ریزی وارد بابل شده و به طور زیرکانه از مردن زنان و کودکان نام برده می شود. متاسفانه این فرد ای کاش به جای این همه حرفه در بازی با ذهن ( که کار شیطان است(در صورت لزوم اثبات می کنم)) کمی تاریخ می خواندند. بیشتر دوستان و دشمنان کوروش کبیر بر فتح بی دردسر بابل صحه می گذارند . حال این شخص بدون استفاده از منبع خاصی ( معتبر بودن یا نبودن پیشکش) این تهمت ناروار ا به کوروش کبیر وارد می کند.(صرفا جهت اطلاع (!) : کلیک کنید. )

اما متن بعدی که دقیقا به عمق ماجرا اشاره دارد و آن هم این که بابل برای او نامه نفرستاده بود. بله درست است ، بابل برای او نامه نفرستاده بود و هیچ گاه هم چنین نامه ای نخواهد فرستاد . کوروش کبیر را خدا مامور کرد تا یهودیان ( یگانه پرستان) را از بابل نجات دهد . احتمالا به نظر این کارشناسان ، دعوت و ماموریت خدا متاخر از نامه ی یهودیان است. (بلاتشبیه) سر امام حسینـ(ع)ـمان را نامه ی کوفیان برید ، اما امام بر دعوت الهی خود استوار ماند.( نمی دونم چرا ناخود آگاه ضرب المثل « عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد » می افتم؟؟؟ شما چه طور؟؟؟)

نکته ی بعد این که از الواح برجای‌مانده به خط میخی که بی‌درنگ، از صبح روز بعد به‌نام کوروش تاریخ خورده‌اند، چنین برمی‌آید که تغییر حکومت بدون دردسر انجام پذیرفته‌است. این اسناد بابلی گواه ادامهٔ بی‌دردسر زندگی روزمره در پایتخت تسخیر شده هستند.
( هینتس، داریوش و ایرانیان، ۱۰۵.)

نقد بعد بر سطر بعد است. موزیانه از واژه ی می گویند استفاده شده ، نزدیک ترین برداشت این است که چه کسی می گوید ؟؟؟ این نیز با هدف قبلی و کاملا طراحی شده می باشد. زیرا از چند بند پیشین کاملا بر می آید که اینان قصد دارند که کوروش کبیر را به صهیون ( نه یهود ) متصل کنند. و این عبارت هم در همان راستاست . اما به احتمال نزدیک به 100 در صد این کارشناس از کاربرد های اورانیوم نا آگاه می باشند.
جهت اطلاع عرض می کنم که به خاطر نیمه عمر این نعمت خدادادی ( که حدودا برابر عمر زمین می باشد.) می توان قدمت یک اثر را به راحتی پیدا کرد. و اصل و فرع بودن آن را نیز متوجه شد. یعنی هم کتیبه ی حقوق بشر کوروش کبیر و هم مجسمه ای که از ایشان پیدا شد و هم سد کوروش کبیر( که از آهن و مس) می باشد ، به راحتی با اورانیوم متوجه این می شویم که متعلق به زمان ایشان می باشد. ( خواهشا در زمینه هایی که علم ندارد وارد نشوید یا بهتر بگویم که دیگر از این میز گرد ها تشکیل ندهید.(متوجه منظور بنده شدید؟؟؟)
دوستان دقت کنید که در این میزگرد کوروش کبیر به راحتی با آمریکا مقایسه می شود. اما سوال زیرکانه ی دیگر که پرسیده شده این است که چگونه به حرف های کوروش کبیر اعتماد کنیم؟ بلافاصله بعد از سوال به طور زیرکانه ای مطرح می شود که « می دانیم او کشور گشا بوده» از کجا می دانیم؟؟؟ باز هم از غیب گفتید؟؟؟باز هم تهمت؟؟؟ گوشه ی منابعتان؟؟؟ اصلا شما چرا به منابعتان اعتماد دارید اما به کتب مقدس نه؟؟؟ ( باز هم متاسفم.)
در بند بعد هم با ذهن خواننده این گونه بازی می شود : « کوروش بعد از بابل به آسیای صغیر لشکرکشی می‌کند و لیدی را با خون‌ریزی فراوان فتح می‌کند. در ادامه یونانیانی را که جرئت نداشتند با او بجنگند، مجبور می‌کند که خراج‌گزار دربار شاهانه‌اش شوند. در نهایت هم امپراتوری خودش را بعد از خون‌ریزی‌های فراوان از شرق تا ماورای آمودریا امتداد داد تا به قول خودش پادشاه 4 پاره‌ی گیتی باشد. این‌ها را «هرودت» نقل می‌کند و البته تمام مورخان عصر هخامنشی روی آن اجماع دارند.»


 بی اطلاعی ، کم خردی و بی سوادی تاریخی از این جا معلوم می شود که کوروش کبیر قبل از فتح بابل لیدی و آسیای صغیر را زیر پرچم مقدس ایران آورده بودند. اما باز هم زیرکانه ، این موضوع مطرح شده که ذوالقرنین بودن کوروش کبیر را زیر سوال ببرند. دقت کنید که در قرآن در ماجرای ذوالقرنین ، تنها جای قرآن است که غرب پیش از شرق آمده . یعنی در همه جای قرآن ابتدا شرق و سپس غرب مطرح می شده که در آیات ذوالقرنین عکس این می باشد. یعنی در این نگاشته زیرکانه اول کوروش کبیر بابل را که در غرب ایران بود را فتح کرده و سپس به لیدی رفته که باز هم در غرب ایران است. اما اصل تاریخ این اصت که کوروش کبیر ابتدا به علت خیانت شاه لیدیه آن جا را فتح کرده و سپس به شرق ایران آمده و قیام های ضد حکومتی را سرکوب کرده و در آن زمان خودشان به اکباتان بازگشته و فرماندهی سپاه را به افسران خود سپرده تا خودشان به فتح بابل و کمک به یگانه پرستان آن فکر کنند.( باز هم بی اطلاعی ، غیر عقلانه و غیر منطقی بودن زیر سوال له شد. )


اما سوالات بنده ، کدام خونریزی؟؟؟ یونانیان جرئت نداشتند ؟؟؟ پس شما که از هرودوت استفاده می کنید ، نمی دانید که بنا به گفته ی هرودوت ، ایرانیان کوروش کبیر را پدر و یونانیان اورا صاحب و قانون گذار ممالک خویش می دانند؟؟؟ دوستان استفاده از واژه ی جرئت هم زیرکانه و با هدف می باشد و نشان از استبداد و دیکتاتوری است . اما هیچ منبع معتبر و عقلانی و منطقی وجود ندارد!!!باز هم اشاره به خونریزی های فراوان که نه اثبات کرده اند و نه منابع ارائه داده اند. استفاده از واژه ی « به گفته ی هرودوت» هم با هدف قبلی و برای منحرف کردن ذهن خواننده برای این است که هرودوت هم بر استبداد صحه می گذارد. برای من عجیب این بود که در چند بند قبل (این مطلب را از صفحه‌ی 121 تاریخ ایران از آغاز تا اسلام، نوشته‌ی گیریشمن نقل می‌کنم.) کاملا از شماره ی صفحه هم استفاده می کنند . اما در این مطلب نه . ( باز هم الله اعلم ...)
در مورد بندی که با رنگ جدا گانه مطرح شده : اولا باز هم تهمت و افترا می باشد و هیچ گونه منطق پشت آن نیست . نکته ی بعد این که کوروش کبیر به گرگ و روباه ( نماد های آشنا برای برخی پان ها ( متوجه منظور بنده شدید؟؟؟)) تشبیه شده اند و تنها به شیر که نماد قدرت و شوکت ایران می باشد نه . و این متن نشان از برنامه ریزی شده بودن این میز گرد می باشد. اما در مورد تجلیل و ... در مورد بت پرستان در ادامه خواهم پرداخت.


شروع پرده ی سوم هم با زیرکانگی شروع شده و آن هم این که آزادی یهودیان در بند از افتخارات کوروش کبیر می باشد. بله این هم از افتخارات ایشان و افتخارات ایرانیان می باشد اما افتخار بزرگتر دیگر که خود ایشان هم بدان اشاره کردند این است که « من برای صلح کوشیدم » و هم چنین یگانه پرست بودن ایشان باعث افتخار می باشد.( به کوری چشم دشمنان کوروش کبیر اگر به این عالم ربانی هم تهمت نژاد گرایی نزنند این نکته هم بسیار خوب و قابل تامل می باشد : http://sedayeshia.com/showdata.aspx?dataid=5615 (عین لینک را گذاشتم تا بعد ها به دروغ گویی متهم نشوم که گویا متهم کردن کار بسیار راحتی است.))

اما در ادامه ی این بحث هم زیرکانه به عبارت « از پیروان حضرت موسا (ع) دانست؟» اشاره شده که با هدف زیر سوال بردن پیامبر بودن کوروش کبیر می باشد. زیرا یک پیامبر در صورتی که حامل دین جدیدی نباشد ، باید دین پیامبر پیشین را احیا کند که دقیقا کار کوروش کبیر می باشد. یعنی ساخت مجدد هیکل مقدس ، و بازگرداندن یهودیان به فرمان خدای یگانه . ( دوستان چون در بخش سوم در مورد حضرت دانیل نبی(ع) بحث شده ، به همین خاطر اینجا در مورد ایشان و معجراتی که هست و مربوط به کوروش کبیر هم می باشد بحث نمی کنیم. اما منتظر بمانید .) که باز هم می توان نشانی از نبوت دانست تا سیاست.( دوستان اگر کم باشد قادر به توضیح می باشم.)
اما باز هم در بند بعدی موزیانه بحث مردوک پیش می آِد که بسیار مفصل و ادامه دار می باشد. اما در این متن کودکانه زیرکانه به واژه ی «دو کار سیاسی» اشاره شده که گویا می خواهند نشان دهند که سیاست از دیانت جدا می باشد . که در این صورت زندگانی سراسر سیاسی الهی تمامی پیامبران خصوصا پیامبر اکرم خودمان را هم زیر سوال می برند.
جواب بنده به این کارشناسان (!) : اولا به مردوک احترام گذاشتند و سجده نکردند. دوستان به واژه ی «سجده کردن » توجه کنید . به زور می خواهند اثبات کنند که ایشان بت را پرستیده اند اما دقت کنید که در مورد مردوک ( که برای یهودیان هم آشنا بوده ) تنها در منشور ایشان آمده نه در تورات و نه در قرآن . اما در قرآن به وضوح آمده که حضرت ابراهیم هم آفتاب را پرستیدند ، هم ماه را و هم ستارگان را . نهایت کوته بینی و کم خردی است که از این آیات مثل قبل برداشت های ظاهری بکنیم. دقیقا می دانیم که حضرت ابراهیم برای چه این جملات را فرموده اند. ایشان برای نشان دادن ضعف بت ها و عالم مادی این کار را انجام داده اند و با توجه به تعاریفی که از کوروش کبیرآمده ، می توان این کار را هم برای نشان دادن قدرت خدای خود ( یهو یا اهورا مزدا و یا الله که هیچ تفاوتی ندارند ) دانسد و یا مانند حضرت یوسف (ع) هم ابتدا با این که با بت ها کاری ندارند ، مردم را متوجه قدرت خدای یگانه و مجذوب خود فرمایند.( آیا این برداشت را نمی توان انجام داد یا این که نخواستند ، در این جا مطرح کنند ؟!؟!؟!)در ضمن دقت کنید که دوباره تا صفحه ی منبع هم اشاره شده اما در برخی جا ها که به نفعشان نباشد به هیچ عنوان اشاراتی نمی توان یافت.

 
در بند بعد در ابتدا اشاره به عین حقیقت بودن سجده می کنند که به هیچ عنوان قابل اثبات نمی باشد . اما زیرمانه بودن این بحث هم در اینجاست که از تمام مورخان بهره جسته اند که گویا نمی دانند ( و یا می دانند و استفاده نمی کنند) که کوروش کبیر احترام گذاشتند و سجده ای در کار نبوده . و دوباره برای مفسران بزرگوار تعیین و تکلیف می نمایند که گویا می خواهند نشان برتری خود را بر سایر این بزرگوارن نشان دهند . می گویند که عالمان باید ( دوستان به کلمه ی باید توجه کنید) به منابع تاریخی استناد کنند . اما باز هم نفهمیدند که حضرات بزرگوار این همه کوته بین و ظاهر نگر نمی باشند و علاوه بر تواریخ بر متون دیگر و شواهد دیگر هم استناد دارند . این یعنی این که هم تاریخ را مورد بررسی قرار داده اند و هم منطق را ( پیشتر به این موضوع در تفسیر معظم نور اشاره شد.). در این جا خود کارشناسان (!) شدیدا خواستار بحث بی منطق و غیر عقلانه می باشند. بسیار جالب است.
این حدیث را هم گوشه ی ذهن مبارکتان داشته باشید فکر کنم از امام صادق می باشد ( باز هم فراموشی از بنده است ) : « هرگز ملكت این جهان یك سر كس را نبود مگر چهار تن كه دو تن كافر بودند و دو تن مسلمان و آن دو تن كه مسلمان بودند یكی سلیمان بود و یكی ذوالقرنین و آن دو كه كافر بودند یكی نمرود بود و دیگری بخت نصر.»


در ادامه عبارت « که در واقع این با اقدامات همه‌ی انبیا منافات دارد. » آمده که نشان دادیم پیامبران بزرگی مثل حضرت یوسف (ع) و حضرت ابراهیم (ع) هم از این روش برای جلب مردم استفاده کردند.
برای روشنتر شدن بحث مثال دیگری می آورم. ما اعتقاد داریم که حضرت یوسف (ع) از پیامبران بزرگ الهی می باشند که نامشان هم در قرآن آمده. ما دقیقا می دانیم که اهرام مصر از نماد های شیطان پرستی می باشد ( اگر نمی دانید بدانید هم این نماد ها و هم نماد های بسیاری در مصر باستان) .چرا بعد از مرگ عزیز مصر ( همسر اول حضرت زلیخا) حضرت یوسف دستور دادند که ایشان را با تمام شکوه با همان رسم مصیان در اهرام دفن کنند ؟؟؟ آیا این ( نعوذبلله ) تایید شیطان پرستی می باشد ؟؟؟ یا احترام به آداب و رسوم ملل؟؟؟ فرض کنیم که در آن موقع از نماد های شیطان پرستی نبوده ( در صورت این فرض باز هم کوته بینی را اثبات کرده ایم اما فرض محال ، محال نیست.) در زمان رسول اکرم (ص) که بوده . چرا ایشان کاری با آن ها نداشتند؟؟؟آیا باز هم ...
اما نکته ی بعد این که مردوک نام خدای یگانه بود ، همان طور که الله نام بتی بود. یعنی مردمان برای مرئی و ملموس سازی آفریننده ی خود بت می ساختند، نه بالعکس. همین را در احتجاجات کفار زمان حضرت محمد نیز می توان دید. آنان نیز می دانستند که بت کاره ای نیست، بلکه می گفتند به واسطه ی این بت ما به آفریننده متوسل می شویم. بنده این کار را تایید نمی کنم چرا که در تمامی کتب الهی این کار مذموم شناخته شده اما جالب است که بدانید در همان کتب مقدس از این کفار ، بیشتر به عنوان کسینی که راه را گم کرده اند یاد شده. باید دانست که زدودن شرک نیز ذره ذره اتفاق افتاد تا در دین اسلام به نهایت یکتاپرستی برسیم. بنابراین آنچه در زمان حضرت محمد پذیرفتنی نبوده و نیست، شاید پیش از وجود مبارک آن حضرت تحمل کردنی بوده باشد. طابق آیه 38 سوره زمر، مشرکان پیش از اسلام نیز الله را می شناختند. در بسیاری از کتیبه های قدیمی پیش از اسلام نیز از لفظ الله استفاده شده است. پس الله مفهومی نبوده است که به یکباره با اسلام آمده باشد. بلکه پیش از آن وجود داشته و آشنایی مردمان با آن دارای قدمت بوده است. اسلام الله را به عنوان خدای یگانه آفریننده همه چیز و همه کس که نه زاییده و نه زایده شده است معرفی میکند (یعنی اعراب فکر می کردند الله فرزندانی دارد و فرزند کسی نیز هست) . بنده نمی گویم کفار مشرک نبودند، بلکه گفتم وقتی پیامبر اسلام می خواهد مفهوم خدای بزرگ و آفریننده و یکتا را جا بیاندازد، از واژه شناخته شده الله استفاده می کند. الله را لم یلد و لم یولد می داند و آن را احد و صمد می شمارد (مطابق قرآن) پس کوروش کبیر که 1300 سال پیش از پیامبر به کفار و مشرکان بابل مواجه شده، بعید نیست که مردوک را سینونیم اهورامزدا یا یهوه (یا سایر اسامی مقدنس خداوند متعال) بداند و به آن نام دعا و نیایش کند. شما می فرمایید چرا کوروش بت شکنی نکرد، من می گویم چون زمینه تاریخی و فرهنگی آن موقع اقتضای چنین عملی را نداشت. چرا که 1300 سال پیش از اسلام تنها ایرانیان و یهودیان بیش و کم با مفهوم یگانگی خدا آشنا بودند، و این آشنایی به زور و سرنیزه برای دیگران حاصل نمی شد. ( برای بار چندم می پرسم ، متوجه منظور بنده و غیر منطقی بودن این میزگرد شدید؟)
اما در مورد بت هایی که منتقل شده بودند هم بدانید که بعل و نبو را نبونید از شهرهای مورد پرستش خود و معابد آن منتقل کرده بود و این سبب آشفتگی روانی مردمان شهرهای دیگر کشور بابل بود. کاری که کوروش کبیر کرد این بود که اجازه داد مردمان بت های حامی شهرهایشان را به جایگاه خود بازگردانند. این امر تنها به سبب آرام ساختن احساسات خصمانه مردمان شهرهای دیگر و زمینه چینی برای فرهنگ سازی های تدریجی بوده است. متوجه تفاوت هستید؟ خود پیامبر هم در زمان صلح حدیبیه که بارها برای حج آمدند، بت شکنی نکردند. یعنی بت شکنی و تغییر انقلابی افکار مردم نیاز به زمینه چینی است. خدایان باستانی معمولا خدایان محدود شهری بوده اند. هر شهر یک بت اصلی داشته است (یعنی نزدیکترین هویت به خدای یگانه) و چندین بت و خدایگان کوچکتر و کم اهمیت تر. نبو . سایر بت ها بت اصلی شهرهای دیگر بوده اند، و کوروش آنها را به مردمان دیگر باز می گرداند. بنابراین بدیهی است که این مردمان از اقدام کوروش کبیر راضی بوده و نزد خدای بزرگ محلی شان برای وی دعا کنند. همین امروز هم مثلا یک انگلیسی هنگام دعا از الله نام می برد یا God؟ یکی هودی ز اهوره مزدا نام می برد یا یهوه؟
اما ویلدورانت در کتاب تاریخ تمدن خود ، جلد یک ، صفحه ی 365 خود می گوید :« شاید محرک اشعیای دوم ( یکی از پیامبران بزرگوار یهودی که فرمودند یک خدا بیشتر نداریم. اما یهودیان بعد از حضرات داوود (ع) و سلیمان (ع) بت پرست شده بودند . ) در توجه به یک خدای جهانی (یهو) جنبشی بود که در پارس پیدا شد . و نیرومندی مردم آن تمام دولت های خاورنزدیک را در زیر فرمان این کشور قرار داد . این خدا مانند یهوی موسا ( در تورات تحریف شده ) نمی گوید : من خدا پروردگار تو هستم . تو نباید در برابر من خدایان بیگانه داشته باشی . بلکه او ( اهورا مزدا) می گوید : من اهورا هستم و دیگری نیست . و غیر از من خدایی و جود ندارد.( دقیقا مانند آیه ی « لا اله الا انا »»


دوستان دقت کنید که جناب ویلدرانت نگاه دینی ندارد و می گوید که حضرت اشعیای نبی به خاطر خدای یگانه که خود را یگانه معرفی کرد ، یهود خدای یهود را یگانه معرفی می کند. اما منظور بنده از آوردن این عبارت این بود که ایرانیان هیچگاه طرف بت پرستی هم نرفتند. و کماکان یگانه پرست بودند. آیا این هم تحریف شده ؟؟؟ باز هم مطالعه ی کم کارشناس(!)
و متاسفانه باز هم این کارشناس بی اطلاع نام پرده ی سوم را در کمال عوام فریبی ، پادشاه لامذهب قرار داد. ایشان که ادعا در مسلمان بودن دارند ( کارشناسی پیشکش) آیا نمی دانند در قرآن دستور از جانب خدا آمده که حتا از توهین به خدای مشرکان هم نهی شده ایم؟ باز با چه رویی ادعای اسلام کنیم؟؟؟
دوباره متنی که در بالا با رنگ جدا گانه آمده بود ، آمده که پاسخ آن را همان بالا دادیم . و باز هم می گویم که متاسفم.
باز هم مقایسه ای در خور شایستگی خود که کوروش کبیر را با آمریکا قیاس کرده اند. اگر قرار باشد که اینگونه به منابع اعتماد کنیم ، باید فیلم موهن « معصومیت مسلمانان » را هم باور کنیم ( که احتمالا باور دارند) . در این فیلم هم پیامبر اسلام که در رافت و مهربانی او هیچ شکی نیست ، (نعوذ بلله) نمادی از یک فرد سبک مغز ، خشن ، جانی و به دور از حق و حقیقت جله می نماید. دقت کنید که این اساتید (!) با کنار گذاشتن متون مذهبی و تکیه بر متون تاریخی بر این فیلم موهن صحه گذاشتند و هیچ گونه نمی توانند از زیر بار آن شانه خالی کنند. در این فیل با آن همه منبع ( سکانس به سکانس منبع ارائه شده ) ما هم می توانیم ، ( زبانم لال) پیامبر را با آمریکا و صهیون( نژاد پرست) قیاس کنیم.خدا را شکر که حامیان فیلم های ضد ایرانی – اسلامی 300 و یک شب با شاه ، همان حامیان آرگو ( فیلم ضد ایرانی – اسلامی – حکومتی) و معصومیت مسلمانان ( که تنها توهین به پیامبر اسلام (ص) می باشد ) و تمامی فیلم هایی که به اسلام توهین شده ، می باشند. و این جز مهر تایید بر ایران باستان و حقانیت آن در طول تاریخ و مردان بزرگ آن نمی باشد. مگر این که باز خود را به خواب بزنیم. ( الله یحب توابین)

اما پرده ی آخر این خیمه شب بازی در زمین دشمن. که «مکافات عمل» نام دادند.در این متن بعد از توهین ها و تهمت ها ، آمده که کوروش کبیر دچار غرور شاهانه شده و قصد ملکه ی بیوه ی ماساژت ها را دارد. باز هم بی خردی و بی اطلاعی . باز هم بی انصافی . اگر این کارشناس مطالعه داشتند ، هیچگاه این حرف را نمی زدند .
گزنفون گزارش می‌کند که همسر یکی از دشمنان کوروش، پانته‌آ نام داشت و بدست وی اسیر شد ولی با وجود تمام زیبایی‌اش، کوروش به او دست‌درازی نکرد. این داستان در ابتدای قرن شانزدهم در آثار شاعر ایتالیایی ماتئو باندلو و نویسندهٔ انگلیسی، ویلیام پینتر و همچنین درام‌نویس آلمانی، هانس زاکس با اشعاری چنین مفهومی را به‌تصویر کشیده‌اند. پیر منفره، خالق کوروش پیروز در سال ۱۶۲۸ و آنتوان دانشه (کوروش ۱۷۰۶) جوانی کوروش را با روشی بسیار مثال‌زدنی تشریح کرده‌اند. گسترده‌ترین رمان نوشته‌شده در مورد شاهنشاه ایران، کتاب آرتامن یا کورش بزرگ (به فرانسوی: Artamène ou le Grand Cyrus )‏ است که شامل ۱۳۰۰۰ صفحه بوده و توسط نویسندهٔ فرانسوی، مادلن دو سکودری به رشتهٔ تحریر در آمده‌است. شاعر آلمانی، کریستوف ماتین ویلند برای بدست آوردن امتیاز از پادشاه پروس، در اثر خود به‌نام آئینه طلایی (به آلمانی: Goldenen Spiegel)‏، حکومت فریدریش دوم را پادشاهی جدید کوروش نامید.( Moormann, Kyros II, 409-411. )
و یا این : پانته‌آ(Panteha)  در لغت‌نامه دهخدا به صورت پان‌ته‌آ نوشته شده‌است. پانته‌آ بانوی زیبایی از اهل شوش بود و به اسارت کوروش کبیر در آمد و بعد از ماجراهایی کوروش او را به شوهرش آبراداتس رساند و آبراداتاس هم در راه کوروش جان سپرد. کوروش آرامگاهی برای این زوج ـ پانته‌آ و آبراداتاس ـ بنا نهاد که گفته می‌شود بقایای آن هنوز در عراق باقیست. ( باز هم تاسف از این همه بی اطلاعی)




این متن نشان از حیا و زهد کوروش کبیر دارد. حال این کارشناس نما ها چگونه و با چه منطقی این حرف بی اساس را قبول می کند؟؟؟ خدایا ببخش مارا که دین را لهو و برای بازی قرار دادیم. غرور شاهانه ، دروغ . قصد زن بیوه ، دروغ . مستکبر بودن ، دروغ ... اسلام دین دروغگویان بود؟؟؟

اما ماجرای منطقی ( اصل نمی گویم ، چون منابع می توانند درست نباشند ، اما از بین منابع منطق را می آورم.) این کارشناس کوچکترین حرفی از این مطلب نیاورده ، در حالی که هم قول هرودوت می باشد و هم گزنفون . وای بر ما که برای حق نشان دادن باطل دست به دامان باطل می زنیم . وای... :

احتمالاً کوروش مقدمات امر را برای تسخیر مصر ( که قبلا اشاره نمودم مصر مملو است از نماد های شیطان پرستی که ماجراز کمبوجیه و گاو ( یکی از خدایان مصر) بسیار جالب می باشد.) فراهم کرده بود و اقدامات وی بود که باعث شد در سال‌های بعد، ایرانیان مصر را تسخیر کنند.
 (The Columbia Encyclopedia, Cyrus the Great. )
  ولی ابتدا تصمیم گرفت مرزهای شمال شرقی امپراتوری‌اش را از تاخت و تاز اقوام چادرنشین ماساگت‌ها در امان بدارد. این تاخت و تازها زیان‌ها و صدمات چشمگیری بر ایرانیان شهرنشینی که آمیخته امپراتوری هخامنشی شده بودند وارد کرده بود.
( داندامایف، تاریخ سیاسی هخامنشیان، ۸۹. )
بنده سوالی از این کارشناس ها (!) دارم : آیا در حکومت اسلامی در زمان خود نبی اکرم (ص) به دلیل این که یهودیان به عهد خود وفادار نبودند و علیه مسلمانان اقدام کرده بودند ، ماجرای خیبر امیر المومنین را فراموش کرده اید؟؟؟در حالی که یهودیان هم اهل کتاب بودند ، علیه دولیت مرکزی ( اسلام ) اقدامات و تاخت و تاز می کردند .
باز هم عدو شودد سبب خیر اگر خدا خواهد . چرا که در این تاریخ آمده که کوروش کبیر در سرزمین سکاها با آن ها جنگید . و بنده یاد خطبه ای از امام علی (ع) می افتم که می فرمایند :« ذلیل نشد مگر کسی که در خانه با دشمن جنگید.»( آیا نعوذ بلله امام علی و ماجرای خیبر را هم قبول ندارید؟؟؟)
هرودوت می‌گوید که کوروش با حیله ( دوستان دقت کنید که این حیله به معنای نیرنگ نمی باشد . خدا وند در قرآن هم خود را بهترین مکار نامیده است.)  به یکی از اردوگاه‌های ماساگت حمله‌ور شد و بسیاری ساکنان آنجا را کشت ( به دلیل آشوب ها و اغتشاشات و فتنه هایی که در ایران می کردند.) . ولی پس از این جریان، قسمت اعظم نیروهای ماساگت تحت فرماندهی ملکه تهم‌رییش، شکست سنگینی بر ایرانیان وارد آوردند و کوروش کشته شد ( به نظر بنده شهید شدند ، چرا که هم در راه خاک و هم در راه خدا قدم بر می داشتند.)
(داندامایف، تاریخ سیاسی هخامنشیان، ۹۰. )
 ماساگت‌ها سر بریده کوروش را در کیسه‌ای انداختند و آن کیسه پر از خون شده بود. هرودوت می نویسد این نبرد شدیدترین نبردهایی است که «بربر»ها {(این بخش جهت توضیح کلمه ی بربر می باشد که برخی ها با کوته فکری فکر می کنند که ایرانیان بربرند.) 1- کلمه «بربر» به معنی غیر یونانی، در میان یونانیان برای نشان دادن کسانی به کار میرفته که از سرزمین هلاس (یونان) برنخواسته و آن را نمی‌شناسند، درزیر آسمان آن چشم به دنیا نگشوده‌اند و به زبان آن سخن نمی‌گویند. 2 - این قوم از دوران کهن خود را آمازیغ یا آمازیغِن به معنای آزادمردان می‌نامیدند و در نزد مصریان باستان نیز به همین نام شناخته شده بودند.
در میان رومیان و یونانیان باستان رسم بود که اقوام بیگانه را بربر می‌خواندند و این واژه بیشتر رنگ و بوی خوارکننده داشته‌است. رومیان پس از گشودن کارتاژ، سرزمین‌های بربرنشین از جمله پادشاهی نومیدیا را نیز به مستعمرهٔ آفریقایی خود افزودند و این رومیان بودند که نخستین بار آمازیغ‌ها را به نام بربر خواندند. در دوران اسلامی نیز منابع تاریخی اسلامی از آمازیغ‌ها با همین نام بربر یاد کرده‌اند.}   در آن شرکت جسته‌اند.
( داندامایف، ایران در دوران هخامنشی، ۱۵۱. )
 البته هردوت می‌گوید که دربارهٔ مرگ کوروش حکایات زیادی وجود دارد و روایتی که من ذکر کردم به حقیقت نزدیک‌تر است. در نتیجه معلوم می‌شود که خود هرودوت هم از صحت این روایت مطمئن نبوده‌است .
 (پیرنیا، ایران باستان، ۴۵۲. )
 بنابر گزارش مورخین یونانی، کوروش در جنگ با ماساگت‌ها ۲۰۰ هزار مرد جنگی را از دست داد که اغراق آشکاری است.
(  Dandamayev, Cyrus II the Great, 516-521.  و  داندامایف، ایران در دوران هخامنشی، ۱۵۱.  و  هینتس، داریوش و ایرانیان، ۴۴۴.)

از نگاه داندامایف داستان‌های روایت شده توسط مورخین یونانی بیشتر از آنکه شرح یک رویداد واقعی باشند، رنگ و بوی یک رمان را دارند .
(داندامایف، تاریخ سیاسی هخامنشیان، ۹۱. )
 اگرچه حقیقت دقیق مرگ کوروش را نمی‌دانیم، اما مشخص است که او در پاسارگارد دفن شده‌است. این حقیقت ممکن است که گفته‌های هرودوت را دروغ جلوه دهد اما ممکن است جنازهٔ کوروش از دشمن پس گرفته شده و به پایتخت آورده شده باشد .
 (Dandamayev, Cyrus II The Great, 516-521. )
 ریچارد فرای می‌گوید احتمالاً داستان هرودوت ساختگی است، اما گرفتن آسیای میانه توسط کوروش صحیح است زیرا دورترین شهری که در سغد وجود دارد، سایرس‌چَتا (سایروپولیس) نام دارد که گستردگی فتوحات شرقی او را ثابت می‌کند .
 (Frye, Cyrus II, 831-832. )
کتزیاس می‌گوید که کمبوجیه باگاپاتس ( یکی از درباریان ) را همراه جسد کوروش به مراسم دفن فرستاده‌است.
 (Dandamayev, Cyrus II The Great, 516-521.  و  داندامایف، تاریخ سیاسی هخامنشیان، ۹۱و۹۲. )
انتقال جسد کوروش، یکی دیگر از نشانه‌های نادرست بودن جنگ کوروش با ماساگت‌هاست؛ زیرا اگر ملکه تهم‌رییش، کوروش را کشته و سر او را برده باشد، چگونه هخامنشیان توانسته‌اند با سپاهی شکست‌خورده جسد را از آنان پس بگیرند و آن را به درون قسمت‌های داخلی ایران وارد کنند؟
( هینتس، داریوش و ایرانیان، ۴۴۴. )

در دوازدهم اوت ۵۳۰ پیش از میلاد، زنی بابلی به نام «بورسیپه» زمینی را در نزدیکی دروازهٔ سنگ‌براق به نام یکی از خویشاوندانش کرد. تاریخ این لوح گلی که به خط میخی اکدی نوشته شده بود، «نهمین سال کورش، شاه کشورها» را نشان می‌داد. در سی و یکم همین سال در پایتخت بابل، مردی بابلی الاغش را فروخت. تاریخ این لوح مربوط به «سال آغاز فرمانروایی کمبوجیه، شاه کشورها»ست. این دو سند که در ظاهر اهمیت چندانی ندارند، در واقع نشان می‌دهند که کوروش در فاصلهٔ بین ۱۲ تا ۳۱ اوت سال ۵۳۰ پیش از میلاد درگذشته‌است و یا حداقل، خبر درگذشت وی و بر تخت‌نشینی کمبوجیه در این تاریخ به بابل رسیده‌است. (هینتس، داریوش و ایرانیان، ۸۷. ) ولی اخیراً سندی از کیش در بابل منتشر شده که مورخ نوزدهم ماه ارخسمنه در سال نهم سلطنتی کوروش است که برابر با ۴ دسامبر ۵۳۰ قبل از میلاد می شود. از اینرو به نظر می‌رسد جنگ با ماساگت ها در اواخر (دور) سال ۵۳۰ قبل از میلاد رخ داده باشد.
 (Dandamayev, Cyrus II The Great, 516-521. )
 بنابر گزارش هرودوت، کمبوجیه به اردوی جنگ علیه ماساگت‌‌ها پیوست اما پس از چندی، پیش از نبرد قطعی که طی آن کوروش به قتل رسید، به عنوان جانشین تاج و تخت به ایران برگردانده شد.
( داندامایف، ایرانیان در بابل هخامنشی، 110-111. )

دوستان ببخشید که متن طولانی شد ، اما باید نشان می دادم که این کارشناسان ، یا کارشناس نیستند و مطالب اظهر من الشمس را ندیده اند و یا سیاست بازی قهار می باشند که برای تخریب ایران مطالب مخالف نظر خود را نمی گویند. ( در هر دو صورت باز هم غیر منطقی بودن را به عینه می بینیم.)
اما به کلمه ی « این قوم ضعیف بدوی(ماساژت ها)» دقت کنید . این هم کاملا زیرکانه و موزیانه طراحی شده . این را هم با مثال برای شما شرح می دهم تا ببینیم که کوروش کبیر را باید با آمریکا مقایسه کرد و یا این کارشناسان را : دیگر بر کسی پوشیده نیست که در جنگ تحمیلی ، 42 ( به به قول برخی ها 72) کشور به طور مستقیم و غیر مستقیم ، با ایران در جنگ بودند . اگر این را قبول ندارید و چشمان خود را بسته نگه داشتید ، بدانید که هم آمار می باشد و همچنین ما از 18 کشور دنیا اسیر داشتیم. اما آمریکا چه ربطی به بحث داشت؟؟؟ آمریکا به عنوان یکی از بزرگترین حامیان صدام حسین ، این القا را توسط غول عظیم رسانه به جوانان و همچنین به دشمنان ایران می کند که ایران تنها با عراق جنگید . به این دلیل است که آمریکا هر وقت می خواهد از جنگ تحمیلی سخن گوید از واژه ی جنگ ایران و عراق استفاده می کند. متاسفانه برخی ها هم قول خرده و و این انگاره ی اشتباه را باور می کنند و می گویند : این چه معجزه ای بود که ایرانیان کردند . ایرانیان که فقط با یک مشت عرب جنگیدند . تازه 8 سال هم طول کشید.
این متن دقیقا مثل القا این کارشناس(!) می باشد که با ضعیف نشان دادن قومی ، می خواهد بر حق بودن آن را اثبات کند. ( منظور بنده گیرا بود؟؟؟)
اما با توجه به منابعی هم که آوردم ، مشک خون و ماجرای سر مبارک کوروش کبیر می توان توهمات یک عده ی مریض باشد.
اما باز هم در بند بعدی هرچه لایق خود می باشند را به کوروش کبیر نسبت می دهند . این که می گویند منابع دیگری نیست ، به خواننده این القا می شود که : گشتم نبود نگرد نیست . که کاملا با قرآن در تناقض می باشد. قرآن کماکان مارا به تعقل ، تفکر ، تدبر ، علم جویی بیشتر و سایر صفاتی که اینان ( کارشناس نماها) ما را نهی می کنند دارد. ( نمی خواهم تهمت بزنم ، اما به ظار این کارشناسان با قرآن هم کمی مشکل دارند.آن از برداشت های وهابی گونه و کودکانه و سطحی ، این هم از این که امر به منکر می کنند در حالی که قرآن دقیقا خلاف آن را می گوید.)
استفاده های مدام از کلماتی مثل « اگر دارند بیاورند (منبع) . چنین منبعی وجود ندارد و...» دقیقا در راستای همان مطلب فوق می باشد که اشاره کردم.
اما در پاسخ آقای (!) ریاحی و برای شادی دوستان : به امید خدا و به کروی چشم دشمنان اسلام و ایران و کوروش کبیر و در زیر سایه ی الطاف امام زمان (عج) و توجهات و عنایات مقام معظم رهبری(مدظله عالی) سازنده ی سریال اسلامی - انقلابی در چشم باد  ، جناب مسعود جعفری جوزانی در صدد ساختن فیلمی با عنوان کوروش کبیر ( ذوالقرنین ) می باشند. تماشای این لیک را به تمامی دشمنان و دوستان کوروش کبیر پیشنهاد می کنم. روی نام مقدس ایشان به همراه لقبی که شایسته ی ایشان است ، کلیک کنید. کوروش کبیر ذوالقرنین )اما خبر بد این که احتمالا بنا به برخی دلایل نقش کوروش کبیر را شخصی غیر ایرانی بازی خواهد کرد و اگر در ایران این فیلم اجازه نگیرد در هالیوود ساخته خواهد شد.( این بخش از یک تارنما می باشد که در صحت آن مشکوکیم اما لازم به گفتن بود.)
به پایان نقد این بخش از این میزگرد کودکانه و عوام فریبانه رسیدیم. دوستان این میز گرد به اندازه ای بد و افتضاح ( احتمالا از طرف دشمنان ایران) طراحی شده بود که برای نقد آن ناچار به این مثنوی سرایی شدم. این نقد تقریبا دو برابر ( کمی هم بیشتر از ) نقد اول شد . به همین خاطر آن را در دو بخش برای علاقه مندان آماده کردم. برای روح بزرگ و بزرگوار پدر ایران صلواتی ختم نمایید.

درضمن بابت شروع سال کاری و تحصیلی امکان نقد بخش سوم کمی شخت تر شده اما به امید خدا و زیر سایه ی الطاف امام زمان (عج) روی آن کار خواهم کرد و بعد از اتمام انشاالله منتشر می کنم.





سربرگ :
برچسب ها : نقد میز گردی با عنوان ذوالقرنین ( میز گردی غیر منطقی و عوام فریبانه)، نقد میز گردی با عنوان ذوالقرنین، ریاحی و حسینی میز گرد، کوروش کبیر، ;، v، a ;fdv،
جستار های وابسطه :


داغ کن - کلوب دات کام
بسم الله الرحمن الرحیم
به نام خدایی که ایران را آفرید و برتران را بدان برتری داد.( زیاد نگردید ، یکی از برتران کوروش کبیره)

ضمن عرض سلام و وقت به خیر خدمت دوستان و یاران گرامی ، این نقد مربوط به بخش دوم میز گردی با عنوان ذوالقرنین (البته به ظاهر ، در نقد قبلی متوجه عرایض بنده می شوید.) می باشد. لینک این میز گرد :

اما لینک نقد بخش نخست این میز گرد ، در این فرصت از برادران و خواهرانی که وقت با ارزششون رو صرف خوندن و پند دادن کردن تشکر و سپاس گذاری می کنم. امیدوارم مورد استفاده قرار گرفته باشه.

قبل از شروع نقد این بخش ، در نقد بخش پیشین برای خوانندگان گرامی نقد ، تقریبا جا افتاد که این بزرگواران که دور میز گرد جلوس نموده اند ، حداقل در زمینه های تاریخی و تفسیری تخصصی نداشته ، به طوری که در بحث ها و سوالات کاملا مشهود است ، در صورت ابهام و یا تشکیک ، لطفا اول به لینک پیشین مربوط به نقد نخست رفته و بعد از مطالعه ی متن و کامنت ها متوجه عرایض بنده خواهید شد.
در نقد پیشین کاملا بر غیر عاقلانه و غیر منطقی بودن این میز گرد واقف شدیم . منظور بنده از نوشتن این نکته این بود که این نقد ها با توجه به پیشینه ی غیر منطقی بودن بحث ، کاری اضافه می باشد. در نقد پیشین هم اشاره کردیم که برای نقد یک حرف باید کسی که حرف را زده هم مورد بررسی قرار گیرد . (متوجه منظور بنده شدید؟؟؟)
اما برای جلوگیری از هر گونه بهانه های بنی اسرائیلی ، ناچار به نقد این بخش از میزگرد هم هستیم.امیدوارم که مورد پسند و استفاده قرار گیرد.
با نام خدا اولین نقدی که بر متن قبلی زده بودیم همین جا هم هست.واژه ی ناسیونالیسم افراطی ، جایگاهی در این نوشته ها ندارد . (بحث ها باید با منطق باشد.)
اما این میزگرد با بندی زیرکانه آغاز می شود . در آن بند اشاره به منابع غیر ایرانی می شود و به طرز زیرکانه ای واژه ی «انطباق عجیب تورات آمده» ( هر سه کلمه ی انطباق ، عجیب و تورات را مد نظر قرار دهید ، متوجه عرض بنده می شوید.). انشاالله در ادامه دلیل آن را متوجه خواهید شد.
در زیر تصویر متن جالبی نوشته شده :« گروه تاریخ برهان؛ در قسمت گذشته این میزگرد کارشناسان از حیث روایی و تاریخی به اعتباریابی انطباق کورش بر ذوالقرنین و همچنین بررسی شخصیت کورش با اتکا به منابع تاریخی پرداختند. در بخش دوم این نشست شاهد ادامه مباحث حول محور کوروش و سنجش روایات تاریخی منتسب به او خواهیم بود.»
در این متن با استفاده از کلمه ی «کارشناسان» ، طوری به خواننده القا می شود که حرفی که این بزرگواران می زنند ، کاملا کارشناسی شده و مورد بررسی قرار گرفته شده و سپس مطرح شده. در قسمت گذشته همان طور که مشاهده نمودید ، پاسخ برخی پرسش ها داده نشد ، برخی پرسش ها به حاشیه کشیده شد و...
اگر دقت کنید ، در این نگاشته ادعا بر این است که این موضوع ( ذوالقرنین) بر حسب روایی و تاریخی بررسی شده ! بنده هر چه در پی این مطلب در میز گرد گذشته بودم ، چیزی نیافتم .بیشتر بررسی کاندید های این صفت و این که از سوی چه کسی مطرح می شوند مورد بحث بوده. جالب است در این میز گرد نه اسکندر مقدونی و نه پادشاهان یمن به اندازه ی کوروش کبیر مورد بحث واقع نشدند.
از کلمه ی «با استفاده از منابع تاریخی» هم به طور زیرکانه استفاده شده. بنده حتا یک منبع تاریخی هم ندیدم. نه در مورد اسکندر ، نه پادشاهان چین و یمن و نه در مورد کوروش بزرگ . اما چند منبع برای اسکندر مقدونی و معدود منابع برای سایر کاندید ها مطرح شده ، اما دقت کنید که هیچ کدام آن ها منبع تاریخی ( به معنای واقعی کلمه  (روایی)) نمی باشند. چرا از این کلمه استفاده شده ، الله اعلم ... آیا هنوز بر منطقی بودن این میز گرد ایمان دارید؟؟؟
نقد بعدی بر این است که چرا شما بزرگواران ، «اتکا (در متن آمده) به منابع تاریخی ( که معرفی نکردید متاسفانه)» دارید ؟؟؟ چرا به کتب شیعه نمی پردازید ؟؟؟ چرا به مطالعات و تحقیقات جناب ابوالکلام پرداخته نشده؟؟؟ دوستان پژوهشگر می دانند که یکی از بخش های مهم و اساسی و امتیاز آور مقالات و تحقیقات ، بخش ادبیات و پیشینه ی موضوع می باشد . اما چرا این جا از آن استفاده نشده باز هم الله اعلم ...
در مورد سوال جناب علوی ، نقد زیادی وارد نیست ، اما از آیات قرآن می توان طوری استنباط کرد که ذوالقرنین انسان می باشد ، چرا که با قومی سخن می گوید ، از آن ها کمک می خواهد و برخی اشارات که 100 در 100 به انسان بودن اشاره ندارد ، اما می تون این گونه برداشت کرد.



اما پاسخ سوال جالب است. اول این بزرگوار اتکا به منابع «قطعی» دارد . آیا کسی می تواند ادعا کند که در تاریخ منابع بدن کم و کاست و بدون غرض ورزی و حتا بزرگنمایی بیان شده؟؟؟ حکیم فردوسی خرد مند در شاهنامه می فرمایند :«رستم یلی بود در سیستان /// منم کردمش رستم داستان (یا دستان)» . این که اطرافیان و وزیران یک شخصی سعی در بزرگنمایی شخص مورد بحث داشته باشند کاملا طبیعی می باشد. اما متاسفانه این بزرگوار به همان منابع اتکا دارد. منظور بنده از این نکته این نیست که هر چه در مورد اسکندر مقدونی آمده درست یا اشتباه است ، خیر . منظور بنده مقایسه ی منطقی منابع با عقل می باشد. در منابع آمده که اسکندر شراب می نوشید ، قتل و غارت و ویرانی به بار آورده و حتا در جایی ادعای خدایی کرده( نکته ی اضافه : هیچ گاه از کوروش کبیر چنین حرفی نه شنیده شده و نه گفته شده.ولی از این پس با توجه به جعلیاتی که دشمنان ایران انجام می دهند . بعید نباشد که بشنوید . همان طور که مدتی است که خلیج از ازل تا ابد پارس را با نام جعلی ع-ر-ب و مدتی پیش با نام ت-ر-ک خوانده و دیده ایم. ) اما باید بررسی کرد ، همان طور که می دانید اسکندر مقدونی به ایران (بعد از متحد کردن اقوام خود) حمله کرده و تخت جمشید را در حالت مستی به پیشنهاد معشوقه ( با همسر تفاوت دارد) به آتش کشیده . جالب تر از آن این است که خوشبختانه در راستای بر حق بودن ایران باستان ، از این زن فاحشه ، در غرب تندیسی مشعل به دست وسط اقیانوس ساخته شده. نکته ی جالب اینجاست که این تندیس هنوز رو به شرق (به معنای دقیق رو به ایران ) می باشد. از آثار سوخته در تخت با شکوه جمشید و کنار هم گذاشتن آن با منابع بر منطقی بودن این ادعا صحه خواهید گذاشت.
دقت کنید که این پاسخ درست می باشد ، یعنی صالح بودن اسکندر گجستک با عقل سالم سازگار نیست ، اما زیرکانه با آوردن واژه ی منابع قطعی منظوری پی گیری می شود که بعدا متوجه آن خواهید شد.
نقد بعد بر بند بعد می باشد . زیرکانه در این ابتدای این بند آمده که هرکه با ایران دشمن است از نظریه ی ذوالقرنین بودن اسکندر مقدونی دفاع می کند. این مطلب تا حدودی درست است ، بیشتر قریب به اتفاق این اشخاص با ایران ، خصوصا ایران باستان دشمنی و کینه دارند . اما غیر عقلانی بودن این متن این است که ، در زمان های گذشته عالمان بزرگی مثل ابن سینا و برخی از سایر بزرگان ( که در نقد پیشین احتمال چرایی این نظریه بررسی شد.) ، دانشمندان و بزرگان ایرانی در این دسته (دشمنان ایران) قرار می گیرند.
اما سوال بی ربط و بی منطقی که این بزرگوار در پاسخ مطرح کرد ، در مورد کوروش کبیر می باشد. بنده سوالی دارم ، در سوال در مورد اسکندر مقدونی پرسیده شده و پاسخ هم همان طور که عرض کردم ، غیر منطقی بود، اما دلیل مطرح کردن کوروش کبیر در این پاسخ چه بود؟؟؟
ایشان فرموده اند که از علما می پرسند ! جالب است به این نکته دقت کنید که ایشان با مطرح کردن این واژه طوری بحث را بیان می کنند که گویی از علما بیشتر می دانند.در نقد پیشین ، غیر منطقی ، غیر عقلانه ، خالی از هر گونه منبع و تفسیر و تاویل بودن این دو عزیز رسیدیم ، حال دعوت به دوئل(!) نمودن علما بسیار جالب و قابل توجه است. سوال بعدی بر این است که همان طور که در ابتدای این بخش آمده : در میز گرد پیشین از منابع تاریخی و روایی استفاده شده ( که ثابت کردیم به هیچ عنوان چنین چیزی وجود ندارد) اما نکته ی جالب اینجاست که با مطرح کردن این چند نوع منبع ، چرا از علما سوال می کنید ؟؟؟ آیا با استفاده از همین واژه ها بهتر نیست از اساتید تاریخ بهره بگیرید؟؟؟(البته این نکته را بگویم که علما سر و سرور بنده و تمامی مسلمانان با تمامی اختلاف نظر ها می باشند ، اما بین اساتید تاریخ هم به همان میزان بین منابع تاریخی ، اختلاف نظر می باشد.)


در ادامه ی این پرسش بی معنی و بی منطق پرسشی مطرح شده که پاسخ آن را خود جناب می فرمایند.
این پرسش که هخامنشیان از چه زمانی شناخته می شوند ، هم بی ربط به موضوع می باشد . اما چرا مطرح شده ؟ احتمالا به این خاطر که ارزش و اعتبار آن افول کند ، به این ترتیب که چون تازه شناسایی شده ، فاقد اعتبار می باشد و اگر قبلا شناسایی می شده ، علمای دیگر هم نظر می دادند. این دوست عزیز بدانند که خود پاسخ یک شبهه را داده اند ، و آن هم این است که چرا بزرگانی در تاریخ ( مانند ابن سینا و ... که نام بزرگوارشان در میزگرد پیشین آمده) از ذوالقرنین بودن اسکندر سخن گفته اند ؟؟؟ پاسخ این که هخامنشیان به طور کامل تبیین و مطرح نشده اند...(به همین سادگی ، به همین خوشمزگی  )
اما پاسخ خود این شخص بسیار ساده لوحانه و بدون فکر(شاید هم با هدف) می باشد . دقت کنید در متن آمده که با استفاده از اسناد موجود اطلاعات ما در مورد هخامنشیان به 60 سال هم نمی رسد.
اما نقد ها بر این نظر کودکانه : ابتدا تاریخ انتشار این میز گرد را مورد بررسی قرار می دهین تا بفهمیم که 60 سال پیش نسبت به چه تاریخی می باشد . در تارنمای انتشار این میزگرد تاریخ به صورت « تاریخ: ۱۳۹۱/۳/۷  |  ساعت: ۱۳ : ۵۳ » آمده . یعنی 60 سال پیش به سال 1331 هجری خورشیدی می رسیم.
برای بنده جالب بود که زمان فوت دانشمند بزرگ و شهیر ایرانی الاصل هندی ، جناب مولانا ابو الکلام آزاد ، 22 فبریه ی 1958 می باشد ، یعنی با تاریخ خورشیدی ما 3 اسپند ماه 1336 می باشد ، یعنی به فرموده ی این جناب هخامنشیان 5 سال قبل از فوت مولانا شناسایی شده و جناب مولانا در فقط 5 سال نظریه ی کوروش کبیر را مطرح می کنند . نمی دانم این بزرگان با نام کارشناس که بر خود می دهند ، چرا این چنین چیز های پیش پا افتاده را نمی بینند؟؟؟(این نقد با منطق بنده ی حقیر جور نبود ، شما را نمی دانم.)

(تصویری از مولانا کنار مبازر بزرگ گاندی)

اما نقد منصفانه ی این حرف غیر منصفانه:ایشان ادعا دارند که با استناد به منابع ادعا می کنند که هخامنشیان حداکثر 60 سال است که شناسایی شده!!! گیریم که منبعی این چنینی وجود داشته باشد ، بهتر نبود یکی از آن منابع لا موجود را معرفی می کردند ؟؟؟ از طرفی دیگر برخی از کسانی که با ایران باستان دشمنی دارند هم می گویند که هخامنشیان به تازگی شناخته شده اند ، اما ادعای آنها از 200 سال تا 100 سال متغیر است. آن ها با آن همه کینه و دشمنی منطقی تر از این بزرگواران با القاب کارشناس ، می باشند.(غیر از اینه؟؟؟ یا هنوز هم می گید که این میز گرد منطقیه؟؟؟)
این جنابان از شاهنامه ی فردوسی خردمند نیز زیراکنه استفاده می کنند و با کلمات این که «از یک سو می‌گویند اسلام و ایران مدیون فردوسی است و از سویی دیگر از کسی تجلیل می‌کنند که اصلاً فردوسی او را نمی‌شناسد.» سعی در فریب اذهان ( مانند تمامی موارد گفته شده ) را دارند. اول از خدمت این آقایون سوالی دارم : چه کسی این پرسش را مطرح کرده ؟؟؟ کی و کجا ؟؟؟ در چه کتاب و سندی آمده که کسی اسلام و ایران را مدیون فردوسی خردمند می داند. بله این را قبول داریم که : « بسی رنج بردم در این سال سی /// عجم زنده کردم بدین پارسی» اما انگار این دوستان به ظاهر کارشناس در امور تاریخی خبری از وضع زندگانی حکیم ابوالقاسم فردوسی و ماجرای مرگشان (شهادتشان) خبری ندارند(!) : (باز هم غیر منطقی و غیر علمی بودن به چشم می خورد.)
برای متوجه شدن وضع اجمالی حکیم کلیک کنید.
بنده متاسفانه یک سوال مشترک بین از کارشناسان (!) و دشمنان ایران باستان ، خصوصا کوروش بزرگ پیدا کردم . آن هم ایراد بر کوروش کبیر به خاطر نیامدن نامشان در کتب اشعار ، خصوصا شاهنامه است. این ایراد وارد نمی باشد به چند دلیل : ( این پاسخ به دوستانی است که نام ایشان را در کتب اشعار شاعرانی مثل حافظ و سعدی و ... پیدا نمی کنند.) شما نام چند پادشاه دیگر را در اشعار این بزرگواران بیابید . البته خواهشا مثل قبل نباشید و قبل از اعلام کردن نامشان کمی فکر کنید. نام هیچ پادشاهی در اشعار عاشقانه و الهی نامه ها جا ندارد . مثلا در ماجرای خسرو و شیرین ، بر جنبه ی ادبی تکیه می باشد نه روایی – تاریخی .
دلیل دوم وارد نبودن این ایراد : اول این که بازهم با وارد دانستن این ایراد بر شاهنامه مدرک و اعتبار علمی خود را بیش از پیش زیر سوال برده اند ، زیرا شاهنامه یک کتاب حماسی - دینی می باشد. یعنی ممکن از که هر کلمه در جایی معنایی غیر از معنای خود را بدهد. نگاه این بزرگواران به شاهنامه ( و سایر کتب الهی که در آینده بررسی خواهد شد) مرا یاد نگاه وهابی ها به قرآن کریم می اندازد. این ملاعین ( وهابی ها ) ادعا دارند که خدا دروغ نمی گوید . ( تا این جا درست ) و وقتی که خدا در قرآن می فرماید که دست خدا بالاتر از دست همه می باشد ، پس خدا جسمیت و دست دارد.( دقیقا کاری که این کارشناسان می کنند.بخشی از حرف ها درست و بخشی اشتباه محض و بعد ترکیب آن ها به گونه ای که حق جلوه کند.) آیا برداشت شما دوستان و قرآن خوانان از قرآن همان نگاه وهابیت است ؟؟؟ مسلما خیر . این گونه نگاه هاست که معجزه بودن قرآن را زیر سوال می برد . ( باز هم عقل زیر پاست ...)
این دوستان اگر حتا شبیه کارشناس هم باشند ، نمی شد که سری به شاهنامه و تفاسیر آن نیاندازند ! به گفته ی برخی محققین و مشرقین شاهنامه شناس ، فریدون در شاهنامه می تواند کوروش کبیر باشد .( دقت کنید در میز گرد پیشین بزرگواری از نام فریدون برای ذوالقرنین کبیر استفاده کرده بود.) همچنی بررسی نام کیخسرو هم در بسیاری مطالب موجود می باشد .(باز تکرار می کنم که کتاب شاهنامه با توجه به نویسنده ی بهشتی آن نمی توان کتابی عادی باشد تا افرادی عادی نگاه های عادی بر آن داشته باشند. فردون در شاهنامه می تواند هم کوروش کبیر باشد و هم شخصی به اسم فریدون. لطفا از این نگاه های کودکانه و وهابی گونه دست بردارید. در ضمن این نکته را هم فراموش نکنیم که شاهنامه نقلی است نه مکتوب ، یعنی سینه به سینه نقل شده و به الان رسیده ( اهل فن منظور مرا گرفتند.))

به برخی توصیفات کوروش کبیر و فریدون شاه ایران می پردازیم :
اول در مورد زندگانی (تولد) :
در  شاهنامه فردوسی اینچنین گفته می شود:
«چون روزگاری دراز از پادشاهی غاصبانه و جفاکارانه ی ضحاک(آژدهاک) بگذشت، فریدون از مادر زاده شد. در این هنگام ضحاک در خواب دید که مردی فریدون نام بر او شوریده بخواری و ذلت به بندش خواهد کشید. بهمین جهت خورد و خواب بر وی حرام شد، و در صدد یافتن فریدون برآمد.»
خلاصه عبدالعظیم رضایی از شاهنامه، تاریخ ده هزار ساله ایران
 
بنا به گفته تاریخ(تواریخ) هرودوت داستان کودکی کوروش اینچنین است:
«آستیاک دختری به نام ماندانا داشت و شبی در خواب دید که از زهدان دخترش تاکی روییده و به سراسر آسیا سایه افکنده است. آستیاک قبل از این هم خواب دیده بود که پیشاب دخترش به سیلی تبدیل شده که پایتخت او و سپس سراسر آسیا را فرا گرفته است. پس از آنکه تعبیر خواب را از خواب گزاران پرسید قصد داشت نوزاد ماندانا که همان کوروش بود را از بین ببرد.»
تاریخ (تواریخ) هرودوت، کتاب ١، بندهای ١٠٧ و ١٠٨
 
همان طور که مشاهده می شود، پادشاه قبل از فریدون و کوروش تحت تأثیر خوابی که می بینند به فکر نابودی فریدون و کوروش می افتند. اما شباهت ها در اینجا به پایان نمی رسد هم فریدون و هم کوروش از نابود شدن نجات می یابند.در ضمن به نام دو فرد بدتینت در این دو داستان هم دقتی شود بد نیست :آژی دهاک.
شباهت سپاکو و فرانک
بر اساس تواریخ هرودوت، بانویی به نام سپاکو(اسپاکو){همسر چوپانی به نام مهرداد که در آن زمان به کوروش کبیر پسر چوپان هم می گفتند.(این هم یک شباهت جالب میان پیامبران (چوپانی قبل از بعثت))} کوروش را پرورش میدهد و بنا به گفته هرودوت سپاکو به معنای سگ است.
تاریخ (تواریخ) هرودوت، کتاب ١، بند ١١٠
 
نام مادر فریدون در شاهنامه فرانک است. از نام فرانک هم معنایی شبیه سپاکو می توان برداشت کرد. فرانک به معنی سیاهگوش است و در فرهنگ کهن ایران گربه سانان بزرگ را نیز از سگسانان به شمار می آوردند.
تاریخ ما، جواد کهلان مفرد
 
بعید نیست که هرودوت با توجه به عدم آگاهی های لازم معنی سپاکو را درست درک نکرده باشد و در حقیقت سپاکو و فرانک، کاملا به یک معنا داشته باشند.( متاسفانه از این گونه ترجمه های اشتباه زیاد است که یکی هم ازدواج با نزدیکان ( نه لزوما محارم) می باشد که چون از بحث ما خارج است ، انشاالله در آینده بدان می پردازیم.)
قیام فریدون و قیام کوروش بزرگ
شباهت بعدی که می توان شمرد قیام هر دوی این اشخاص علیه پادشاه پیشین است. فریدون با همراهی کاوه یک قیام به یادماندنی را علیه ضحاک(آژدهاک) در افسانه های ایرانی رقم می زند. از طرفی بر اساس گفته مورخان یونانی مانند هرودوت کوروش علیه آستیاگ به کمک هارپاگ (وزیر بزرگ و خیر اندیش) به پا می خیزد.
این دو مقابله به نتیجه می رسد و باعث بهبود اوضاع می شود.
حالا به برخی از هماهنگی ها ( بین فریدون شاه و کوروش بزرگ ) خارج از شاهنامه می پردازیم:
می دانیم فتح بابل از مهم ترین اقدامات کوروش بوده است و جالب آنکه اگر دیگر منابع ایرانی را بررسی کنیم، ارتباط ضحاک(آژدهاک) را با شهر بابِل می بینیم. فریدون بر ضحاک پیروز می شود و او را اسیر کرده و در کوه دماوند حبس نمود. هرچند ویژگی هایی که از مکان نخستین ضحاک در شاهنامه گفته می شود هم به وضعیت جغرافیایی بابل نزدیک است. اما در منابع دیگر واژه بابل ( به عنوان سرزمینی تازی) مستقیماً اشاره می شود.
برای مثال صاحب مجمل التواریخ و القصص درباره ضحاک می گوید:
ضحاک، یعنی خندناک. و اژدهاک گفتند سبب آن علت که بر کتف بود، ... ابن ربکاونبن سادسره (کذا) ابن تاج بن فروال بن سیامک بن مشی بن کیومرث، و تاج جد او بود که عرب از نسل اواَند و بزمین بابل نشست ...
مجمع التواریخ، ص ۵٢ و ٢۶ ، به نقل از لغت نامه دهخدا
 
در فارسنامه ابن بلخی هم گفته می شود:
گویند ضحاک اصل آن اژدهاق[آژدهاک] است... و ازبهر آن او را اژدهاق گفتندی که او جادو بود و به بابل پرورش یافته بود و جادویی به آموخته و روزی خویشتن را بر صورت اژدهائی بنمود.
فارسنامه ابن بلخی، ص ٣۴ و ٣۵، به نقل از لغت نامه دهخدا
 
با توجه به آثار باستانی یافته شده، فتح بابل به دست کوروش، از مهم ترین وقایع آن دوران است. استوانه کوروش که یکی از بی مانند ترین آثار باستانی از لحاظ محتوا در آن روزگار است، به فتح این شهر توسط کوروش و چگونگی رفتار آن با مردمان اشاره می کند. این درحالی است که بر اساس گفته گزنفون در کوروش نامه، فتح کوروش در ادامه اقدام پدافندی کوروش در برابر دشمنانی است که در ابتدا قصد حمله داشتند.
بنگرید به: کوروش نامه گزنفون، دفتر ٣،بخش ٣ - دفتر ٧، بخش ۵
 
می توان گفت وقتی کوروش در قالب فریدون جای گرفته است، تمام دشمنان آن در قالب ضحاک ترسیم شده اند و مهم ترین فتح کوروش که بابل بوده است هم با عنوان مکان ضحاک، در منابع ایرانی ثبت شده اند.عرایض را دوباره تکرار می کنم ، شاهنامه نقلی می باشد یعنی سینه به سینه ، یعنی نمی توان مانند منابع مکتوب باشد . یعنی مردم برای هم تعریف می کردند . حالا باز هم غیر عاقلانه و غیر منطقی بودن میز گرد با شدت بیشتری زیر سوال می رود. اشخاصی که خود را کارشناس تاریخ و حدیث و ... معرفی می کنند ، از کوچکترین نکات موجود غافلند.


اما بدانید که شباهت های کوروش کبیر به کیخسرو بیشتر از شاه فریدون می باشد که آن هم به همراه شباهت های کوروش بزرگ با فریدون شاه پیشدادی صورت مطلبی جدا گانه پخش خواهد شد. ( انشا الله همین جا لینک آن مطلب را می گذارم.) منظور بنده از آوردن مقایسه ی کوروش کبیر با فریدون شاه این بود که اولا برداشت های سطحی و وهابی گونه از کتب الهی ممنوع . دوما وقتی که فریدون شاه این همه شباهت به کوروش کبیر دارد ، واجرای کی خسرو جالبتر و خواندنی تر خواهد بود.سوما ضد نظریه ی این کارشناسان مردم ایران خیلی پیشتر و قدیمی تر پادشاهان خود را می شناسند و کار های بزرگ آنان از یاد مردم نمی رود.(نکته ی اضافه : برخی از محققان داراب در شاهنامه را همان داریوش کبیر می دانند.)


(توضیح اضافه : در این متن به الیه بودن کوروش کبیر و کیخسرو پی می بریم . تقریبا پیامبر بودن یا پیامبر گونه بودن ایشان به راحتی قابل برداشت می شود . خبر مرگ قبل از آن و... و همچنین اشارات اوریحان به کوروش کبیر (یعنی بیشتر از 1000سال) و کوته نگری کارشناسان مشهود و هویدا می شود. در ضمن بدانید که حکیم ابولقاسم فردوسی اسکندر مقدونی را به عنوان ذوالقرنین معرفی می کند اما دلیل آن می توان همان تاثیر شاهان بر دین مردم ( که حدیثی هم در این مورد وجود دارد) باشد.)


در بند بعد هم ، بعد از طنازی های انجام گرفته ، دوباره بر حرف اشتباه ( البته به احتمال زیاد زیرکانه ) منشور کوروش کبیر و واژه ی حکومت اشاره شده که در نقد پیشین بررسی و جواب لازم داده شد.( این جا فقط می توانم بگویم که متاسفم.)
اما افتضاهات بیشتر در سه بند بعد از . این سه بند را عینا می آورم تا قضاوت راحت تر باشد :
« سؤال دوم این است که چه کسانی کورش را به ما شناسانده‌اند؟ اطلاعات ما درباره‌ی کورش از کجا آمده است؟ آیا خودمان تحقیق کرده‌ایم تا کورش را بشناسیم؟ یا این که با واسطه اطلاعاتی درباره‌ی او به دست آورده‌ایم؟ علمای تاریخ می‌دانند، اطلاعات ما درباره‌ی کورش کاملاً از غرب آمده است؛ یعنی، حتی یک کلمه‌ درباره‌ی کورش در منابع درجه‌ی یک فارسی وجود ندارد.
 در واقع هیچ اطلاعات دست‌ اولی درباره‌ی او به زبان فارسی نداریم که یک محقق و پژوهشگر ایرانی یا مسلمان و یا حتی شرقی آن را نوشته باشد. تمام کسانی که در این رابطه پژوهش کرده‌اند و به ما اطلاعات داده‌اند، غربی‌اند و اکثرشان یهودی‌اند. از همه مهم‌تر این که اطلاعاتشان تطبیق عجیبی با تورات دارد؛ یعنی، منجی بنی‌اسراییل که آن‌ها در تورات از او اسم برده‌اند کورش نام دارد و مشخصاتش دقیقاً مانند همین کورش است.

با توجه به این مقدمات، خیلی جالب است که عده‌ای ادعا می‌کنند کورش هخامنشی مصداق عینی شخصیت ذوالقرنین است و می‌خواهند این دو را با هم تطبیق دهند و برای این انطباق باید به اطلاعاتی رجوع کنند که بنی‌اسراییل با توجه به توراتی که قطعاً تحریف شده است، بیان می‌کنند.»
از همان ابتدا سوالات کوردکانه و عوام فریبانه آغاز شد : کوروش کبیر را چه کسی شناسانده ؟ شاید در این جا بنده اشتباه برداشت کنم ، اما با استفاده از قواعد زبان عربی استفاده از فعل شناسانده بار معنایی تحمیل کردن را دارد ؛ یعنی می توان این گونه هم برداشت کرد.
اما نقد بر این سوال و چند سوال بعدی که زیرکانه طراحی و پرسیده می شود : اولا کاملا معلوم شد که این بزرگواران از شاهنامه و تفاسیر الهی آن کاملا بی خبرند وگرنه هیچ گاه این سوالات بی پایه و اساس مطرح نمی کردند . اما سوالی دارم : ما حضرت دانیال نبی را از کجا می شناسیم ؟؟؟ همین طور حضرت حیقوق ؟؟؟ همین طور حضرت قیدار ؟؟؟ اشعیایی نبی ؟؟؟ و... نکند در پیامبر بودن این بزرگواران هم شک دارید؟؟؟(البته اصلا بعید نیست) دوستان بدانید که تنها نام 25 تن از پیامبران در قرآن آمده ( در نقد پیشین هم اشاره شد.) و نام 123975 پیامبر دیگر مانده . اسامی پیامبرانی که در بالا آمده در تورات هم می باشد.اگر این کارشناسان (!) بر پیامبر بودن این اشخاص ایراد نگیرند ، ما این بزرگواران را هم کاملا غربی و توراتی می شناسیم . آیا این بزرگان و اولیا الله ها هم دروغ هستند.( متاسفانه این سوال را هیچ کسی به من پاسخ نداده.)
این تنها بخش الهی مبحث می باشد. از لحاظ تاریخی : به فرموده ی خود شما ، از 60 سال پیش کوروش کبیر را شناختیم ، نگاهی به حوادث آن سال ها بیاندازید ( 100 و 200 سال پیش هم همین گونه بوده) ببینید که چرا اول خودمان نفهمیدیم ( که می دانستیم اما شما قبول نمی کنید.) در 100 ، 200 و 60 سال پیش انقلاب های کوچک و بزرگ در حال انجام بود ، انقلاب های مثل مشروطیان بزرگوار ، مهاجرت های کوچک و بزرگ و همچنین جنگها و تغییر رژیم و ... این سوال و نکته مرا یاد جمله ای از بنی صدر ملعون در بین جنگ تحمیلی انداخت ،  که گفتند :« مشکل بزرگ ما در این جامعه بی کاری جوانان و مشکلات اقتصادی می باشد.» و همچنین یاد این قول معروف که می فرماید :« وسط دعوا نرخ تعیین می کنی؟» . دوست عزیز ، بزرگوار کدام کشور است که در حین آشوب های داخلی دست به تحقیقاتی تاریخی بزند که فایده ای برای کشور ندارد. منظورم از فایده ، بهبود وضع کشور است نه به درد نخور بودن تاریخ. همان طور که ( احتمالا) می دانید امام علی و حتا خود قرآن هم اشاره به تاریخ و درس گیری از آن دارند. مثلا در کمال فقر و بدبختی ایرانیان برگزاری جشن های 2500 ساله هیچ معنا و مفهومی نداشت. همان طور که امام (ره) می فرمایند که : « کشور ما فعلا به این جشن ها نیازی ندارد.»(یکی از مستندات با شکوه صراط بود اگر اشتباه نکنم.) توجه شما را به واژه ی فعلا جلب می کنم.(متوجه منظور بنده شدید؟)
حالا غربی های مشرق شناس آمده و در مورد ایران تحقیق کرده اند. احتمال تحریف وجود دارد اما این که کسی بگوید که این کار کار بدی بود اشتباه و مزخرفی بیشت نیست.( این از لحاظ زمانی- سیاسی)
اما از لحاظ جغرافیایی(یعنی غربی بودن این اطلاعات) : باز هم مورد و اشکالی در این موضوع دیده نمی شود اما کماکان احتمال تحریف هست.
ولی سوالات بنده : احتمالا این به اصطلاح کارشناسان در اطلاع از بین رفتن منابع مکتوب ایرانی نیستند. درست است که منابع مکتوب و محکمی این ادعا ( از بین رفتن و سوزانده شدن) را چندان تایید نمی کند ، اما می توان از برخی صحبت ها این را برداشت کرد . در ضمن این که منابع مکتوب از ایران پیش از اسلام وجود ندارد اما بعد از اسلام چرا ، به نظر بنده ی حقیر کمی مشکوک و غیر منطقی می باشد .( در مورد وجود داشتن منابع و یا علم در ایران باستان {انشاالله} در آینده مطلبی خواهم زد.)
حالا اشارات موزیانه ی این آقایون به تورات :« ... غربی‌اند و اکثرشان یهودی‌اند. از همه مهم‌تر این که اطلاعاتشان تطبیق عجیبی با تورات دارد؛ یعنی، منجی بنی‌اسراییل که آن‌ها در تورات از او اسم برده‌اند کورش نام دارد و مشخصاتش دقیقاً مانند همین کورش است.»
اولا برای تکمیل اطلاعات شما این نکته را بگویم که مثل سابق این بزرگواران کارشناس نما ، از کلمات کاملا زیرکانه استفاده می کنند . در خط آخر همین مطلب آمده که مشخصات کوروش در تورات با کوروش کبیر ما یکی است. برادر بزرگوار مشخصات یکی نیست ، اشخاص یکی می باشد. به احتمال زیاد این موضوع معرف حضور این جنابان بوده است ، اما باز هم زیرکانه از آن استفاده کرده اند تا احتمالا خواننده تفاوتی بین کوروش در تورات و کوروش کبیر را احساس کند. ( این جا هم تنها چیزی که می توانم بگویم ابراز تاسف می باشد. بنده تا کنون بحث اینگونه غیر منطقی و بی پایه و اساس ندیده بودم ، حتا در بحث با پان ها)
http://www.boardofrabbis.org/files/images/torahOld.jpg
اما توهین ها و تمسخرات این اشخاص در همین جا تمام نمی شود. استفاده ی زیرکانه از عبارت « جالب است » مفهومی غیر از این که «درست نمی باشد» به ذهن ( حتا نا خدآگاه ذهن) خطور نمی نماید.
اما باز کوته بینی بزرگتر : استفاده آگاهانه از واژه ی «قطعا» برای تحریف در تورات . سوال بنده که خود پاسخ آن را می دانم .:  اگر یک شخص یهودی این ادعا که شما ( مسلمان ها ) به خاطر این که مسلمانید می گویید که کتابتان تحریف نشده و ما( یهودیان) هم این ادعا را داریم ، چه پاسخی دارید؟ اگر هم پاسخی دارید ، لطفا با عالمان دینی مطرح کرده سپس بر زبان آورید تا این چنین آبروی میز گردها و بحث های منطقی را نبرید.
اما سوال بعد ، منبع و منطق ( اگر دارید که بعید است) در مورد تحریف این بخش ( بخش کوروش بزرگ) در تورات را می خواهم.( پاسخ به این سوال هم محال است.)
دوستان عزیز ما می دانیم که قرآن تحریف نشده ( دلایل کافی وجود دارد ) و به عنوان مسلمان هم اعتقاد داریم که سایر کتب ادیان (خصوصا مسیحیت ( برای این عرض هم منطق و منبع لازم موجود می باشد)) دستخوش تحریف قرار گرفته اند ( دقت کنید که کتب مورد بحث می باشد نه خود دین.).ما به عنوان مسلمان متاسفانه اصلی فراموش شده داریم و آن هم اصل نبوت می باشد . که بنا به آن اصل :« یک مسلمان برای این که مسلمان شود ( یعنی شرط اولیه برای ورود ) باید به تمام 123999 پیامبر پیشین ایمان و اعتقاد قلبی ( که ایمان با باور عقلی تفاوت دارد و درجه ی آن بسیار بالا تر است.) داشته و ایمان و اعتقاد قلبی به همراه اطاعت از دستورات پیامبر آخر الزمان یعنی پیامبر عظیم شان اسلام (ص( دوستان اگه خسته شدید همین جا یه صلواتی بفرستیت.)) را رعایت کند. » که متاسفانه اجهاف هایی که در مورد پیامبران بزرگی مثل حضرت زرتشت وجود دارد ، که به بهانه ی مبارزه با ملی گرایی افراطی این اصل را زیر پا می گذارند.
افتخار بنده و دوستانم این است که اولا هم مسلمان و در عین حال هم زرتشتی ، هم یهودی و هم مسیحی ( و هر دین الهی دیگر ( تحریف نشده)) می باشیم . دوما ایران باستان و کوروش کبیر به اندازه ای بزرگ می باشند که نیازی برای زیر پا گذاشتن هیچ اصول اخلاقی نمی باشیم. در مورد اسلام هم همین طور ، این دین مبین الهی به اندازه ی بزرگ و کامل می باشد که نیازی به زیر پا گذاشتن کوروش بزرگ به بهانه های صد من یه غاز نداشته باشد.(آیا غیر اینه؟؟؟)
در نقد پیشین عرض کرده بودم که این افراد به ظاهر کارشناس در علوم دینی هیچ اطلاعی از از علوم تفسیری ندارند و متاسفانه در این میزگرد کودکانه در این چند خط بدترین توهین ها به جناب علامه و مفسرانی که کوروش کبیر را ذوالقرنین می دانند شده است.در حالی که این جناب بی اطلاع از همه چیز ادعا دارد که به آیت الله طباطبایی ارادت هم دارد.( متاسفم)
اما در جواب این شخص بی خبر از همه چیز : کاملا به طور واضح 900 آیه ی قرآن بدون اتکا به کتاب مقدس  (تورات) تفسیر نمی شود. مثال ها به اندازه ای متعد و فراوانند که از عقل این جناب خارج می باشد. آقای به ظاهر کارشناس ، اگر نمی داید ( که قطعا نمی دانید) ، بدانید که تفسیر قرآن به قرآن اولا یعنی تفسیر قرآن با استفاده از آیات خود قرآن . شما اول با استفاده از قرآن ثابت کنید که تورات ( همه جای آن ) تحریف شده ، بعد به علامه ایراد وارد کنید.معنای دوم این است که تفسیر قرآن بدون تورات اصلا معنا ندارد و تفسیر حساب نمی شود ( و به آن ترجمه می گویند).
آیت الله قرائتی در مورد تفسیر نمونه ، المیزان و نور در مورد تفسیر آیات می فرمایند که :« با توجه به اظهارات چند مورخ یونانی ، و چند فراز از تورات ( کتاب اشعیا ، فصل 46 ، شماره ی 28 و 11 {در مورد حضرت اشعیایی نبی یک نکته ی ناب وجود دارد که بعدا با گفتن آن همگی غافل گیر می شوید.})و کشف مجسمه ی کوروش {کبیر} در قرن 19 میلادی که تاجی با دوشاخ بر سر داشت ، ذوالقرنین را با کوروش {کبیر} بیشتر تطبیق می دهد ، ... و صاحب المیزان او را همان کوروش {کبیر} می داند.» بنده از اشاره ی این استاد بزرگوار ، جناب قرائتی به واژه ی « همان» در مورد المیزان نکته ای را برداشت کردم . شما چطور؟؟؟
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/c7/Ugolino_di_Nerio_001.jpg
اما در مورد کوروش کبیر در کتب یهودیان و همچنین رویای دانیال نبی (ع) اشاره به این نکته جالب است که از کلمه ی « ذوقرنین (تلفظ : zogaranin )» که بسیار شبیه «ذوالقرنین» و با همان معنا «صاحب دوشاخ» استفاده شده و این یعنی احتمال تحریف این بخش ها بسیار کم می باشد.
اما در مورد تحریف کتب الهی باید این نکته را بگویم که عالمان بزرگ دین ( خصوصا در تشیع) بر این باورند که تا حدودی می توان به تورات و انجیل و اوستا تکیه کرد و از آن ها استفاده کرد . حال این کارشناس نما این نکته ی مهم را نمی داند ؟؟؟ یا خود را به خواب زده؟؟؟
برای این که بفهمیم که کتب مقدس تحرفی شده اند یا خیر ، یک راه بیشتر نداریم ، آن متن را در کنار قرآن کریم ( در مورد بحث مورد نظر) گذاشته ، اگر تضاد داشت ، تحریف اما اگر تضاد نداشت ( یعنی ممکن است در تورات بوده اما در قرآن نباشد : مانند پیامبرانی که عرض کردم) یعنی تحریف نشده؛ زیرا اگر تحریف شده بود و قرآن به آن اشاره نمی کرد ، معجزه بودن قرآن زیر سوال می رفت.( در ادامه شاید مثالی از همین تحریف ها زدم.)
ام در باب 45 از کتاب اشعیای نبی در کتاب مقدس چنین میخوانیم :
«خداوند به منجی خویش، کورش (گفت): دست راست او را گرفتم تا بحضور وی امتها را مغلوب سازم و کمرهای پادشاهان را بگشایم، تا درها را به حضور وی مفتوح نمایم  و در  دروازه ها دیگر بسته نشود. (خداوند) چنین میگوید: من پیش تو خواهم خرامید و جایهای ناهموار را هموار خواهم ساخت و درهای برنجین را شکسته ، پشت بندهای آهنین را خواهم برید و گنجهای ظلمت و خزائن مخفی را به تو خواهم بخشید، تا بدانی من یهوه (هستم) که ترا به نامت خوانده ام، و من خدای اسرائیل هستم».
در باب 44 از کتاب اشعیای نبی، درباره کورش کبیر چنین میخوانیم: «خداوند درباره کورش میگوید: او شبان من است و تمامی مسرت مرا به اتمام خواهد رسانید».
بنده تضادی ندیدم که هیچ چند نکته ی جالب توجه هم وجود دارد ، خداوند در قرآن کریم می فرمایند که به ذوالقرنین تمکن داده اند و او را کمک می کنند . جالب است که یهو ( خدای یهود) هم به کوروش کبیر کمک می کند . در ها را برای وی می گشاید ، که احتمالا به تسخیر بدون جنگ و خونریزی بابل اشاره دارد.
این یک نمونه ی کوتاه برای نشان دادن این است که این بخش از تورات تحریف نشده و همچنین این کارشناس اندک اطلاعاتی در مورد تورات و تفسیر ندارد.
در مورد مثال تحریف : در تورات آمده که خداوند همه چیز را در 6 روز آفرید و در روز هفتم آرامید.
با نگاه ظاهری کاملا درست است ، زیرا خداوند در قرآن هم اشاره به آفرینش در 6 دوره ( روز) را دارد اما بخش دوم این که خداوند آرامید ( استراحت کرد) تحریف است. بدون استفاده از قرآن هم متوجه این موضوع می شویم ، زیرا خدا قادر مطلق می باشد و استراحت کردن برای او بی معنا می باشد. اما در معجزه ی قرآن بعد از شش دوره به این نکته دقت کنید که خداوند می فرمایند که : و خسته نشدم...
جناب کارشناس (!) متوجه تفسیر قرآن با قرآن شدید؟؟؟ متوجه لازم الاستفاده بودن تورات در تفسیر قرآن شدید ؟؟؟(گمان نکنم.)





سربرگ :
برچسب ها : نقد بخش دوم میز گردی با عنوان ذوالقرنین ( میز گردی غیر منطقی و عوام فریبانه)بخش نخست، نقد بخش دوم میز گردی با عنوان ذوالقرنین ( میز گردی غیر منطقی و عوام فریبانه)وبخش نخست، نقد بخش دوم میز گردی با عنوان ذوالقرنین و ( میز گردی غیر منطقی و عوام فریبانه)بخش نخست،
جستار های وابسطه :


داغ کن - کلوب دات کام
چهارشنبه 14 فروردین 1392 :: نویسنده : The M.F

کوروش، فریدون یا کیخسرو؟!




ممکن است این ابهام پیش آید که بالاخره کوروش، فریدون است و یا کیخسرو؟! همانطور که پیش از این گفته شد، آمیختگی روایات در شاهنامه به چشم می خورد و این آمیختگی با توجه به زمان سروده شدن شاهنامه بسیار طبیعی است. از طرفی آمیختگی ها در روایات مورخان یونانی هم وجود دارد.

اما باید در نظر داشت که با توجه به زمان فریدون و نظریه هایی که درباره وی گفته می شود(فریدون یک شخص نبوده بلکه یک دوره تاریخی بوده است)، تنها روایات کوروش با وی آمیخته شده است، اما زمان کیخسرو و همچنین شخصیت وی به کوروش می خورد.

همانطور که اشاره شد، شاهنامه ابتدا با پادشاهان پیشدادی شروع می شود. پادشاهانی مانند کیومرث، هوشنگ، جمشید و فریدون. به نظر می رسد زمان پیشدادیان با دوره پیش از تاریخ ایرانیان هماهنگی دارد؛ به طوری که برخی از پژوهشگران آنها را یک شخص ویژه نمی دانند بلکه یک دوره تاریخی می دانند. همانطور که اشاره شد برخی، جمشید را نماد دوره تابندگی آریاها می دانند و فریدون را هم دوره چند بهره شدن نژاد آریا می دانند. شاید دوره های پیش از تاریخ ایرانیان به صورت پادشاهان در افسانه های ما ظاهر شده اند و به احتمال قوی داستان های دلکشی که درباره آن ها گفته می شود ریشه در داستان های تاریخی پادشاهان دیگر، دارد. شباهت های بین فریدون و کوروش باعث شده است، بسیاری از داستان های کوروش در قالب فریدون نقل شود. برای مثال در ذهن مردم مانده است که پادشاهی بزرگ که بسیار دادگر و نیک سیرت بوده است و آژدهاک را شکست داده، چنین و چنان کرده است؛ پس تصور کرده اند که این روایت مربوط به فریدون بوده است. اما شاید فریدون یک شخص ویژه نباشد.

از طرفی به نظر می آید زمان کیخسرو مرتبط با دوره ای است که اشخاص و پادشاهان روی کار بودند. همانطور که پیش از این گفته شد با پژوهش های انجام گرفته به نظر می آید کیانیان شاهنامه، بیشترین آمیختگی را با مادها و هخامنشیان دارند. کوروش که مادرش یک مادی بوده است در ادامه پادشاهان ماد بر روی کار می آید و نمی توان به طور کامل ماد ها و هخامنشیان را از هم جدا دانست؛ از این رو بسیار طبیعی است که هر دو با نام کیانیان در شاهنامه دیده شوند. تغییر و تحولاتی که در پی آمدن کوروش رخ داد را می توان با تحولاتی که با آمدن کیخسرو در دوره کیانیان بوجود آمد مقایسه کرد. چنین تحولی را فریدون هم در دوره پیشدادیان بوجود آورد.

روی هم رفته جایگاه فریدون و شخصیت و منش کیخسرو مانند کوروش می باشد. زمان کیخسرو هم با کوروش هماهنگی نسبی دارد. اگر بگوییم کوروش با نام کیخسرو تصویر شده است و روایت های او در قالب فریدون هم آمده است؛ بی راه نگفته ایم.

اگر شاهنامه را با روایات تاریخی بسنجیم، ممکن است چنین هماهنگی هایی در دوره های دیگر هم یافت شود. همانطور که به نظر می رسد، داریوش با نام داراب تصویر شده است و روایت های مربوط به وی در قالب جمشید هم آمده است. پس تعجب آور نیست که کاخ پارسه را با نام تخت جمشید می شناسیم.

این موارد نشان می دهد که ایرانیان، با گذشت این همه سال و با وجود آن حملات بزرگ، تاریخ سرزمینشان را در یادها نگاه داشتند و فردوسی با شاهکار به یادماندنی خود یعنی شاهنامه، این یادگارها را ماندگار کرده است.



بن مایه ها :


سربرگ :
برچسب ها : کوروش بزرگ در شاهنامه فردوسی(کیخسرو یا فریدون)،
جستار های وابسطه :


داغ کن - کلوب دات کام
چهارشنبه 14 فروردین 1392 :: نویسنده : The M.F

کوروش و کیخسرو

کیخسرو یکی از آرمانی ترین پادشاهان شاهنامه است همانطور که کوروش یکی از آرمانی ترین پادشاهان تاریخ بوده است. خردمندی کیخسرو یادآور خردمندی کوروش می باشد.

احتمال دارد کیخسرو دگرگون یافته نام کوروش باشد. همانطور که گفته شد به نظر می آید هسته اصلی نام کوروش واژه کورو باشد و یونانیان این نام را کورس خوانده اند. برخی از پژوهشگران هم معتقدند یونانیان نام هووخشتره پادشاه ماد را به صورت کوآخسارس (سیاکسار Cyaxares) که شبیه کیخسرو است آورده اند.

واژه «کوآخسارس»، از پیش گفتار ابوالحسن تهامی برای کوروش نامه گزنفون گرفته شده است.

 

اگر کیخسرو با نام سیاکسار(هووخشتره) هم مرتبط باشد؛ بی پیوند با کوروش نیست. زیرا بر اساس کوروش نامه گزنفون، سیاکسار دایی کوروش است و در طول کتاب، کوروش، یکی از سرداران سیاکسار می باشد و در برابر دشمنان ایستادگی می کند . از این رو بعید نیست که در شاهنامه روایت های کوروش در قالب کیخسرو نمایان شده باشد.

حتی بعید نیست که نام کیخسرو از آمیخته شدن نام این دو شخصت یعنی کوروش و هووخشتره بوجود آمده باشد.

به هر حال روایت های کیخسرو با کوروش شباهت دارد و کیخسرو شخصیتی مانند کوروش در افسانه های ما دارد. در اینجا به صورت تیتروار اشاره ای به برخی از شباهت ها می کنیم و سپس توضیحات بیشتری درباره برخی از این شباهت ها می آوریم. هرچند شاید به دلیل در هم آمیختگی روایات، در جزئیات تفاوت هایی دیده شود اما کلیات، شباهت عجیبی به هم دارند.

- نام های کوروش و کیخسرو، شبیه یکدیگر هستند.

- خرد و دادگری کیخسرو با تدبیر و عدل کوروش(به ویژه در کوروش نامه گزنفون) قابل مقایسه است. آوازه کوروش هم به دلیل همین دانایی و دادگستریش است.

- داستان کودکی کیخسرو در شاهنامه شبیه داستان کودکی کوروش در گفته هرودوت است.

- مادر کوروش و کیخسرو از اقوام دیگر هستند، بر اساس شاهنامه فردوسی، مادر کیخسرو، فرنگیس دختر افراسیاب تورانی بوده و بر اساس کوروش نامه گزنفون و تاریخ هرودوت، مادر کوروش فرزند پادشاه ماد، یعنی ماندانا بوده است.

- هر دو پادشاه دور از سرزمین پدری، پیشرفت می کنند: کیخسرو در توران و کوروش در دیار ماد (نگاه کنید به: کوروش نامه گزنفون).

- هم کیخسرو و هم کوروش در برابر پدربزرگ مادریشان قرار می گیرند. آستیاک پدر بزرگ مادری کوروش، به نوه اش حمله می برد (نگاه کنید به تاریخ هرودوت که در این بخش هماهنگی هایی با رویدادنامه نبونید-کوروش دارد) اما کیخسرو برای کین ستانی سیاوش که ناجوانمردانه توسط افراسیاب به قتل رسیده بود در مقابل افراسیاب، پدر بزرگ مادری اش قرار می گیرد.

- کیخسرو پس از جنگ های پی در پی، تورانیان را از ایران می راند و دست آنها را به کلی از ایران کوتاه می سازد. بر اساس کوروش نامه گزنفون، کوروش دشمنانی که قصد حمله داشتند را عقب می راند و دست آنان را کوتاه می سازد.

- مرگ کوروش شباهت به مرگ کیخسرو دارد و حتی اندرزهای قبل از مرگ کوروش در کوروش نامه گزنفون شباهت عجیبی به اندرز های کیخسرو در شاهنامه دارد.

با سپاس از تاریخ ده هزار ساله ایران، جلد نخست، استاد عبدالعظیم رضایی

 

شباهت داستان کودکی کیخسرو با کوروش



باز هم کوروش و کیخسرو در روایت های مربوط به کودکی با هم شباهت دارند. افراسیاب به سبب پیشگویی هایی که درباره کیخسرو کرده اند، از او بیمناک می شود، همانگونه که آستیاگ به سبب پیش گویی ها بیمناک می شود.

در شاهنامه درباره کیخسرو اینچنین گفته می شود:

چند ماه پس از کشته شدن سیاوش در توران به فرمان افراسیاب، فرنگیس، زن سیاوش و دختر افراسیاب، فرزندی می‌زاید به نام کیخسرو. افراسیاب به علت پیشگویی هایی که درباره کیخسرو کرده اند، از او بیمناک است، ولی سرانجام از کشتن کودک چشم می‌پوشد، بدین شرط که پیران او را به شبانان سپارد تا در میان آنان بزرگ شود تا مگر از نژاد خود چیزی نداند.(لازم به ذکر است که افراسیاب پیش از این خوابی دیده بود که باعث هراسش از آینده شده بود) چون کودک به هفت سالگی می‌رسد، پیران او را به نزد افراسیاب می‌آورد و کیخسرو به سفارش پیران خود را در حضور افراسیاب به دیوانگی می‌زند و بدین ترتیب از مرگ می‌رهد.

خلاصه دکتر جلال خالقی مطلق از شاهنامه، مجلهٔ ایران‌شناسی

 

پیش از این هم به قسمتی از داستان هرودوت اشاره کردیم و در اینجا تکرار میکنیم اما ادامه داستان را که شباهت نسبی با کیخسرو دارد هم بیان می کنیم:

بنا به گفته تاریخ(تواریخ) هرودوت، آستیاک دختری به نام ماندانا داشت و شبی در خواب دید که از زهدان دخترش تاکی روییده و به سراسر آسیا سایه افکنده است. آستیاک قبل از این هم خواب دیده بود که پیشاب دخترش به سیلی تبدیل شده که پایتخت او و سپس سراسر آسیا را فرا گرفته است. پس از آنکه تعبیر خواب را از خواب گزاران پرسید قصد داشت نوزاد ماندانا که همان کوروش بود را از بین ببرد.

آستیاگ به یکی از نزدیکان خود به نام هارپاگ که در کشور ماد مردی صاحب قدرت است، فرمان می‌دهد که کودک را با خود بُرده و سر به نیست کند. هارپاگ خود بدین کار دست نمی‌زند و این وظیفه را به یکی از سر شبانان پادشاه به نام میتراداد واگذار می‌کند. اما چون میتراداد کودک را به چراگاه خود می‌برد، زن سرشبان او را از کشتن کودک باز می‌دارد و کودک را به جای کودک خود که تازگی مرده به جهان آمده بود می‌پذیرد. سپس‌تر چون کوروش به ده سالگی می‌رسد، روزی هنگام بازی با کودکان کوی، در اثر رفتار کوروش بر راز نژاد او پی می‌برند. ولی کوروش را بدین بهانه که چون هنگام بازی در کوچه خود را پادشاه نامیده بود و با این کار به نظر مغان خواب آستیاگ تعبیر شده و دیگر خطری از سوی کوروش پادشاهی او را تهدید نمی‌کند، به پیش پدر و مادرش به پارس می‌فرستد. (خلاصه دکتر جلال خالقی مطلق)

تاریخ (تواریخ) هرودوت، کتاب ١، بندهای ١٠٧ و ١٢٠

 

پخش کردن ولایت ها قبل از مرگ

گفته کتزیاس و گزنفون با چگونگی پخش کردن ولایات بین جانشینان با گفته شاهنامه فردوسی درباره کیخسرو هماهنگی نسبی دارد.

بر اساس کوروش نامه گزنفون، کوروش، فرمانروایی را به فرزند بزرگش کمبوجیه(کامبوزیا یا کامبیز) می دهد اما به دیگر فرزندش شهربانی ماد، ارمنیه و کادوسته را می دهد.

کوروش نامه گزنفون، دفتر ٨، بخش ٧، بند ١١

 

کتزیاس می گوید، کوروش، پسر بزرگ خود یعنی کمبوجیه را به عنوان جانشین خود برگزید و پسر کوچک را ساتراپ(حاکم) باکتریان(بلخ) و خوارزم و پارت و کرمانیان کرد. بخش هایی را هم به اشخاص دیگر سپرد.

خلاصه فوتیوس از تاریخ کتزیاس، دفتر ٨، بخش ٧، بندهای ١و٢

 

بر اساس شاهنامه نیز کیخسرو تنها به گزینش لهراسپ به جانشینی خود بسنده نمی‌کند، بلکه فرمانروایی بخشهایی از کشورش را نیز به پهلوانان واگذار می‌نماید.

مجلهٔ ایران‌شناسی، دکتر جلال خالقی مطلق

 

هماهنگی گفته های کوروش با کیخسرو

اندرزهایی که کیخسرو پیش از مرگش می دهد و در شاهنامه فردوسی ثبت شده است شباهت زیادی به اندرز های کوروش در کتاب کوروش نامه گزنفون دارد و به طور کلی شرایط پایان زندگی کوروش در کتاب کوروش نامه شبیه به شرایط پایان زندگی کیخسرو در شاهنامه است

بر اساس روایت شاهنامه، کیخسرو پس از شصت سال پادشاهی دل از جهان بر می‌کند و از خداوند می‌خواهد که او را به سوی خود باز خواند. بعد از مدتی، سروش در خواب بدو نمایان می‌گردد و به او مژده می‌دهد که آرزوی او پذیرفته گشت. کیخسرو چون از خواب بر می‌خیزد، پس از اندرز کردن بزرگان و گذشت حوادثی به سوی جهان دیگر رهسپار می‌گردد و یا به عبارتی عروج می کند.

گزنفون هم از خواب دیدن کوروش قبل از مرگش خبر می دهد:

هنگامیکه کوروش در کاخ خوابیده بود، تینابی (رویایی) را دید: یک رخساره ای (قیافه ای) که بیشتر از آدمیزاد شکوهمند و زیبا بود در خواب بر او نمایان گشت: «آماده شوید کوروش، زیرا شما باید بزودی به سوی یزدان بروید.» هنگامیکه آن تیناب (رویا) پایان یافت، کوروش برخاست و بنگر (به نظر) می آمد که او کمابیش پی برده باشد که پایانِ زندگیش نزدیک است.

کوروش نامه گزنفون، دفتر ٨، بخش ٧، بند ٢ - برگردان خشایار رخسانی

 

گرچه در سخنان دیگر مورخان هم از خواب دیدن کوروش قبل از مرگش سخن آمده است اما اندرز های کوروش قبل از مرگ در گفته گزنفون شباهت های عجیبی با اندرز های کیخسرو در شاهنامه دارد.

بر اساس کوروش نامه گزنفون، کوروش نخست زبان به شرح پیروزی های خود گشوده و می‌گوید:

پسرانم و دوستان من، پایان زندگی من فراز می آید،... و به هنگامی که مرگ در ربود مرا شما باید با گفتار و کردار آشکار کنید که من نیک بخت و دل شاد بوده ام. به زمان کودکی همه شادی ها و پیروزی های کودکانه ی خویش را داشتم، و چون بالیدم و بالا گرفتم، گنجینه های جوانی را از آن خویش کردم؛ و همه گردن فرازی های مردانه را فراچنگ آوردم، ... و سال ها همچنان که به دنبال یک دگر گذشتند، می نگریستم که قدرت من نیز با گذر سالیان فزونی می گیرد، به گونه ای که خویش را در کهن سالی سست تر از جوانی نیافتم؛ و به یاد نمی آورم که در رسیدن به چیزی که از بهرش کوشیده بودم، یا آرزویش را داشتم ناکام مانده باشم. فزون تر این که دوستان را با گنج و خواسته که بخشیده ام شاد کرده، دشمنان را فکنده و کوفته ام. این سرزمین نیاکانی که زمانی در آسیا به هیچ نمی آمد، اکنون در چکاد نیرومندی از بهر شما باز می نهم، و اگر در نگر (نظر) آوریم چه پیروزی های کلان بر من آغوش گشوده اند، خواهیم دانست که مرا شکستی نبوده است.

کوروش سپس از هراس خود سخن می گوید:

در سراسر زندگانی روزهایم آن گونه گذشت که آرزویش می داشتم، هراسی که مرا همواره همراه می آمد این بود که مبادا روزی پای به راه کژی و اهریمنی گذارم، و این هراس بار نمی داد که خویش را سخت بزرگ بیانگارم، یا شادی کنم آن چنان که بی خردان کنند. ...مرا آرزو این است که رستگار بپندارندم مردمان، و به نیکی یاد کنند از من.

کوروش نامه گزنفون، دفتر ٨، بخش ٧، بندهای ۶و٧و٨ - برگردان ابوالحسن تهامی

 

بر اساس شاهنامه فردوسی، کیخسرو در اواخر عمرش، با خود چنین می‌اندیشد:

بر این گونه تا سالیان گشت شست / جهان شد همه شاه را زیر دست

پر اندیشه شد مایه ور جان شاه / از آن رفتن کار و آن دستگاه

همی گفت: هرجا از آباد بوم / ز هند و ز چین اندرون تا به روم

هم از خاوران تا در باختر / ز کوه و بیابان و از خشک و تر

سراسر ز بدخواه کردم تهی / مرا گشت فرمان و گاه مهی

جهان از بداندیش بی بیم گشت / فراوان مرا روز بر سر گذشت

ز یزدان همه آرزو یافتم / وگر دل همی سوی کین تافتم

 

و سپس از هراس خود سخن می‌گوید:

روانم نباید که آرد منی / بداندیشی و کیش آهرمنی

شوم بدکنش همچو ضحاک و جم / که با تور و سلم اندر آمد به زَم...

به یزدان شوم یک زمان ناسپاس / به روشن روان اندر آرم هراس

ز من بگسلد فرّه ایزدی / گرایم به کژی و راه بدی

از آن پس بر آن تیرگی بگذرم / به خاک اندر آید سر و افسرم

به گیتی بماند زمن نامِ بد / همان پیش یزدان سرانجامِ بد

تبه گردد این گوشت و رنگ رخان / بریزد به خاک اندرون استخوان

هنر کم شود، ناسپاسی به جای / روان تیره ماند به دیگر سرای

گرفته کسی تاج و تخت مرا / به پای اندر آورده بخت مرا

ز من مانده نام بدی یادگار / گل رنج های کهن گشته خار

من اکنون چو کین پدر خواستم / جهانی به خوبی بیاراستم

بکشتم کسی را که بایست کشت / که بُد کژ و با راه یزدان درشت

به آباد و ویران درختی نماند / که منشور بخت مرا برنخواند

 

چنان که می بینیم در هر دو گزارش، نخست سخن از گسترش قدرت و پیروزی بر دشمنان و رسیدن به همه آرزوها و خواسته هاست، و سپس در پایان، سخن از هراس است. هراسی که کیخسرو و کوروش در دم مرگ از آن سخن می‌گویند، هراس از گرفتاری در چنگال غرور و منیِ ناشی از کسب قدرت زیاد است که مبادا آنها را به ناسپاسی کشاند و اهریمنی بودن این کردار در هر دو گزارش نقل شده است.

با سپاس از دکتر جلال خالقی مطلق، مجلهٔ ایران‌شناسی

 

هماهنگی هایی در خارج از شاهنامه

ابوریحان بیرونی در اثر بسیار ارزشمندش یعنی «آثار الباقیه عن القرون خالیه» به صورت مستقیم از یکی بودن کوروش و کیخسرو نام می برد.

بیرونی گفته های ملل و اقوام گوناگون را درباره پادشاهان می آورد که بخش مربوط به پادشاهان ایران، هماهنگی نسبی با شاهنامه دارد. او به اختلافات درباره گفته مربوط به پادشاهان ایران اشاره می کند و در آخر به قول دیگری هم اشاره می کند و می گوید:

در کتاب های سیر و اخبار که از روی کتب اهل مغرب نقل شده، ملوک ایران و بابل را نام برده اند و از فریدون که نزد آنان «یافول» نام دارد شروع کرده اند تا دارا...

بیرونی در ادامه می گوید:

ولی با آنچه ما می دانیم از حیث عدد ملوک و نام های ایشان و مدت پادشاهی و اخبار دیگر احوال ایشان اختلاف دارد.

اما در آخر به دلیل احترام به خوانندگان این روایت هم نقل می کند و قبل آن می گوید:

اگر ما این اقوام مذکور را در اینجا برای خوانندگان نقل نکنیم اولا متاع خود را به سنگ تمام نفروخته ایم و ثانیاً در دل های خوانندگان تولید نگرانی کرده ایم و ما این اقوام را در جدولی جداگانه قرار می دهیم تا آنکه آراء و اقاویل بهم مخلوط نشود.

و در نهایت در جدول مورد نظر این چنین نوشته است:

کوروش که کیخسرو است.

ترجمه آثار الباقیه عن القرون خالیه ابوریحان بیرونی، ص ١۴٢ و ١۴٣



بن مایه ها :


سربرگ :
برچسب ها : کوروش بزرگ در شاهنامه فردوسی(کیخسرو)، کوروش بزرگ در شاهنامه فردوسی، (کیخسرو)،
جستار های وابسطه :


داغ کن - کلوب دات کام
چهارشنبه 14 فروردین 1392 :: نویسنده : The M.F

کوروش بزرگ در شاهنامه فردوسی

با وجود پژوهش های ارزشمند، درباره هماهنگی های شاهنامه و تاریخ مدون ایران، هنوز عده ای بیان می کنند که نام کوروش کبیر و هخامنشیان در شاهنامه نیامده است! حتی برخی از این گفته ها بهره می برند و به کوروش ستیزی می پردازند.

مشخص نیست از چه رو این حساسیت تا این حد برای کوروش وجود دارد؛ در حالی که نام بسیاری از پادشاهان ایران که وجود آن ها در تاریخ ایران به اثبات رسیده است، به صورت مستقیم و دست نخورده در شاهنامه نیامده است.

در ادامه خواهیم دید که روایت های مربوط به کوروش در جای جای شاهنامه به چشم می خورد و ممکن است با توجه به دگرگونی های زبان پارسی از باستان تا دوره بعد از اسلام، نام کوروش با نام هایی مانند کیخسرو یا فریدون در شاهنامه ثبت شده باشد. تعجب آور است که برخی اسکندر شاهنامه را همان الکساندر مقدونی می دانند اما کوروش را کیخسرو نمی دانند.

بررسی نام کوروش کبیر

به نظر می رسد هسته اصلی نام کوروش واژه کورو بوده است.

نام کوروش در برخی از کتیبه های باستانی به این شکل نوشته شده است:

مرحوم مشیرالدوله پیرنیا در کتاب «تاریخ ایران باستان» آورده است:

اسم این شاه را چنین نوشته اند در کتیبه های او و سایر شاهان هخامنشی به پارسی قدیم (کورو) یا کوروش (کورائوس در صیغه مضاف الیه)، در نسخه عیلامی کتیبه ها کوراش ...

یونانیان نام او را کوروس (Kuros) نگاشته اند که در تلفظ فرانسه سیروس و در تلفظ انگلیسی سایروس (Cyrus) خوانده می شود.

پس کوروش نامی است که از کتیبه های باستانی -که به زبان باستان نگاشته شده اند- به دست آمده و نام هایی مانند آن در منابع یونانی و یهودی و... دیده می شود. آنچه باعث شده است امروز این شخص را کوروش بنامیم، رمز گشایی کتیبه هاست.

با این دگرگونی های زبانی نباید توقع داشت که نام این شخص به صورت کوروش در شاهنامه آمده باشد، همانطور که نام اَرتَخشَتر بدون دگرگونی نیامده است. اما در شاهنامه فردوسی، پادشاهانی وجود دارند که علاوه بر شباهت نام آنها با کوروش کبیر ، روایت های مربوط به آنها هم با روایت های مربوط به کوروش کبیر همخوانی دارد.

 

کوروش و فریدون

همانطور که فریدون در افسانه های ایرانی جایگاه ویژه و غیر قابل انکار دارد، کوروش هم در تاریخ ایران جایگاه ویژه و غیر قابل انکاری دارد.

آشکار ترین شباهتی که می توان بین کوروش و فریدون پیدا کرد مقابله آنها با شخص های تقریباً هم نام است. فریدون با آژی دهاک (معرب: ضحاک) و کوروش با آستیاک ، مقابله می کند. همانطور که می بینید آژی دهاک و آستیاک شباهت زیادی با هم دارند و حتی عده ای آژی دهاک را آژدهاک خوانده اند که شباهتش با آستیاک بیشتر می شود.

تصویری خیالی از آژدهاک(ضحاک) با توجه به افسانه های ایرانی

 

اما شباهت به اینجا ختم نمیشود. شباهت های دیگری هم بین این دو از جمله در داستان ها دیده می شود.

 

شباهت داستان کودکی فریدون با کوروش

داستان کودکی فریدون در شاهنامه شباهت عجیبی با داستانی است که هرودوت از زمان کودکی کوروش می گوید.

در  شاهنامه فردوسی اینچنین گفته می شود:

چون روزگاری دراز از پادشاهی غاصبانه و جفاکارانه ی ضحاک(آژدهاک) بگذشت، فریدون از مادر زاده شد. در این هنگام ضحاک در خواب دید که مردی فریدون نام بر او شوریده بخواری و ذلت به بندش خواهد کشید. بهمین جهت خورد و خواب بر وی حرام شد، و در صدد یافتن فریدون برآمد.

خلاصه عبدالعظیم رضایی از شاهنامه، تاریخ ده هزار ساله ایران

 

بنا به گفته تاریخ(تواریخ) هرودوت داستان کودکی کوروش اینچنین است:

آستیاک دختری به نام ماندانا داشت و شبی در خواب دید که از زهدان دخترش تاکی روییده و به سراسر آسیا سایه افکنده است. آستیاک قبل از این هم خواب دیده بود که پیشاب دخترش به سیلی تبدیل شده که پایتخت او و سپس سراسر آسیا را فرا گرفته است. پس از آنکه تعبیر خواب را از خواب گزاران پرسید قصد داشت نوزاد ماندانا که همان کوروش بود را از بین ببرد.

تاریخ (تواریخ) هرودوت، کتاب ١، بندهای ١٠٧ و ١٠٨

 

همان طور که مشاهده می شود، پادشاه قبل از فریدون و کوروش تحت تأثیر خوابی که می بینند به فکر نابودی فریدون و کوروش می افتند. اما شباهت ها در اینجا به پایان نمی رسد هم فریدون و هم کوروش از نابود شدن نجات می یابند.

 

شباهت سپاکو و فرانک

بر اساس تواریخ هرودوت، بانویی به نام سپاکو(اسپاکو) کوروش را پرورش میدهد و بنا به گفته هرودوت سپاکو به معنای سگ است.

تاریخ (تواریخ) هرودوت، کتاب ١، بند ١١٠

 

نام مادر فریدون در شاهنامه فرانک است. از نام فرانک هم معنایی شبیه سپاکو می توان برداشت کرد. فرانک به معنی سیاهگوش است و در فرهنگ کهن ایران گربه سانان بزرگ را نیز از سگسانان به شمار می آوردند.

تاریخ ما، جواد کهلان مفرد

 

بعید نیست که هرودوت با توجه به عدم آگاهی های لازم معنی سپاکو را درست درک نکرده باشد و در حقیقت سپاکو و فرانک، کاملا به یک معنا داشته باشند.

 

قیام فریدون و قیام کوروش

شباهت بعدی که می توان شمرد قیام هر دوی این اشخاص علیه پادشاه پیشین است. فریدون با همراهی کاوه یک قیام به یادماندنی را علیه ضحاک(آژدهاک) در افسانه های ایرانی رقم می زند. از طرفی بر اساس گفته مورخان یونانی مانند هرودوت کوروش علیه آستیاگ به پا می خیزد.

این دو مقابله به نتیجه می رسد و باعث بهبود اوضاع می شود.

 

هماهنگی هایی در خارج از شاهنامه

می دانیم فتح بابل از مهم ترین اقدامات کوروش بوده است و جالب آنکه اگر دیگر منابع ایرانی را بررسی کنیم، ارتباط ضحاک(آژدهاک) را با شهر بابِل می بینیم. فریدون بر ضحاک پیروز می شود و او را اسیر کرده و در کوه دماوند حبس نمود. هرچند ویژگی هایی که از مکان نخستین ضحاک در شاهنامه گفته می شود هم به وضعیت جغرافیایی بابل نزدیک است. اما در منابع دیگر واژه بابل مستقیماً اشاره می شود.

برای مثال صاحب مجمل التواریخ و القصص درباره ضحاک می گوید:

ضحاک، یعنی خندناک. و اژدهاک گفتند سبب آن علت که بر کتف بود، ... ابن ربکاونبن سادسره (کذا) ابن تاج بن فروال بن سیامک بن مشی بن کیومرث، و تاج جد او بود که عرب از نسل اواَند و بزمین بابل نشست ...

مجمع التواریخ، ص ۵٢ و ٢۶ ، به نقل از لغت نامه دهخدا

 

در فارسنامه ابن بلخی هم گفته می شود:

گویند ضحاک اصل آن اژدهاق[آژدهاک] است... و ازبهر آن او را اژدهاق گفتندی که او جادو بود و به بابل پرورش یافته بود و جادویی به آموخته و روزی خویشتن را بر صورت اژدهائی بنمود.

فارسنامه ابن بلخی، ص ٣۴ و ٣۵، به نقل از لغت نامه دهخدا

 

با توجه به آثار باستانی یافته شده، فتح بابل به دست کوروش، از مهم ترین وقایع آن دوران است. استوانه کوروش که یکی از بی مانند ترین آثار باستانی از لحاظ محتوا در آن روزگار است، به فتح این شهر توسط کوروش و چگونگی رفتار آن با مردمان اشاره می کند. این درحالی است که بر اساس گفته گزنفون در کوروش نامه، فتح کوروش در ادامه اقدام پدافندی کوروش در برابر دشمنانی است که در ابتدا قصد حمله داشتند.

بنگرید به: کوروش نامه گزنفون، دفتر ٣،بخش ٣ - دفتر ٧، بخش ۵

 

می توان گفت وقتی کوروش در قالب فریدون جای گرفته است، تمام دشمنان آن در قالب ضحاک ترسیم شده اند و مهم ترین فتح کوروش که بابل بوده است هم با عنوان مکان ضحاک، در منابع ایرانی ثبت شده اند.


کوروش بزرگ در بابل (اقتباس از مستند)

 



بن مایه ها :


سربرگ :
برچسب ها : کوروش بزرگ در شاهنامه فردوسی، کوروش بزرگ، شاهنامه فردوسی، فریدون،
جستار های وابسطه :


داغ کن - کلوب دات کام


( کل صفحات : 2 )    1   2   
ایران مصاف
جمهوری اسلامی ایران نه یک کلمه کمتر نه یک کلمه بیشتر .«امام خمینی (ره)»
درباره تارنما

بسم الله الرحمن الرحیم
با سلام و درود فراوان.
این تارنما صرفا برای یاد آوری گذشته ی گهر بار ایران اسلامی می باشد . تاریخ و تمدنی که باعث افتخار ایرانیان شده است . ایرانیانی که در عصر جاهلیت دنیا یگانه پرست بودند . این دلیلی بر نژاد پرستی و تعصبات نژادی نیست بلکه به عنوان هم میهن تاریخ کشورمان را تحسین می کنیم.
در این تارنما هیچ گونه هدف سیاسی یا تبلیغی نداشته و نخواهیم داشت . هم چنین به این اعتقاد راسخیم که برای نشان دادن سربلندی ایران عزیز هیچ نیازی به زیر پا گذاشتن ادب و همچنین توهین به اقلیت ها ی قومی در سرتاسر دنیا به ویژه در ایران اسلامی نمی باشد . پس از دوستان گرامی درخواست می کنم اگر مواردی غیر از موارد ذکر شده را در این تارنما مشاهده نمودند ، به این جانب اطلاع دهند .

چو ایران نباشد تن من مباد .
The M.F

مدیر وبلاگ : The M.F
پند های کوروش کبیر

لوگوی های حمایتی
نگارندگان

تماس با ما

نظرسنجی
این وبلاگ چند درصد از دانسته های شما را نسبت به گذشته تغییر داده است ؟








آمار تارنما
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان : هم اکنون یک نفر
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
من در کلوب دات کام
پاره ای از امکانات


با ما در تماس باشید

 
 
 
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو